1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ne iş olsa yaparım abi!

Konusu 'Kariyer' forumundadır ve e-PaCk tarafından 5 Nisan 2009 başlatılmıştır.

  1. e-PaCk

    e-PaCk Forum Gururu

    Katılım:
    12 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.481
    Beğenileri:
    44
    Ödül Puanları:
    1.880
    Banka:
    331 ÇTL
    NE İŞ OLSA YAPARIM ABİ!

    Eskiden okumamış, eğitim ve kültür seviyesi düşük, nitelikleri yetersiz, işsiz-güçsüz insanlar iş ararken kendilerine nasıl bir iş istedikleri sorulduğunda böyle derlerdi: “Ne iş olsa yaparım âbi.” O nedenle, “ne iş olsa yaparım âbi” ifadesi aşağılayıcı bir ifade olarak kullanılagelmektedir.

    Örneğin meslek ve kariyerleri konusunda kendilerine açık-seçik hedef koymamış olanlar, okuduğu meslek dışında iş yapmaya razı olanlar, iş ararken seçici davranmayanlar, sorulduğunda ne tür bir iş istediği konusunda net ve kesin tavır koymayanlar, iş ve meslek değiştirenler bu ifade kullanılarak küçümsenmekte ve yadırganmaktadır.

    Tüm dünya ekonomilerinde ve genel yaşam tarzlarında meydana gelen olanca değişimlere rağmen zihniyet hâlâ aynıdır. Üstelik şu ağır ve acımasız krizlerde bile insanlar bu zihniyetin anlaşılmaz bir biçimde etkisi altındadır.

    Değişimler karşısında gerekli zihniyet değişimleri yapmayanların yaşam kaliteleri zarar görmektedir.

    İnsanların eğitim aşamasında bile meslek ve hatta okul seçebilmeleri dahi olanak dışı kalmakta iken,

    Diplomalıların bile büyük bir çoğunluğu diploma mesleklerinin dışındaki işlerde çalışırken,

    Diplomalı olsun diplomasız olsun herkesin her an iş ve meslek değiştirme ile karşı karşıya kalma olasılığı alabildiğine yükselirken,

    Diplomalı işsizlerinin sayısı diplomasız işsizlerin sayısından daha fazla artarken,

    İstenen tür iş bulmak değil her hangi bir iş bulmak, özellikle şu kriz dönemlerinde ve krizlerin âdeta sürekli hale geldiği yeni ekonomilerde olağanüstü zorlaşırken,

    Hatta, “Evde çoluk çocuk aç” ya da, “Boğazımıza kadar borçtayız, kredi kartı borçlarımız bizi yakacak” diye sızlanılırken,

    Eskinin uzmanlık ve meslekte kariyer kavramı alabildiğine değişmekte iken,

    Tüm dünyada ekonomiler, iş yaşamı, iş yapma, yönetim ve yapılanma biçimleri büyük bir transformasyon geçirmekte iken,

    hâlâ bu zihniyetin anlamsızca yorumlanması insanların iş yaşamlarını engelliyor, sıkıntılarını arttırıyor, iç huzurlarını azaltıyor ve tabii ki, bunun sonucunda maddi ve mânevi yaşam kalitelerinde olumsuz etkiler yapıyor.

    Hâlâ, “Ne iş olsa yaparım âbi mi yani Ulaş bey” diye bir soru geçiyorsa aklınızdan eğer, cevabım net bir evet’tir. Hele zor koşullar altında ve mecbur kalınması halinde cevabım daha kesin bir evet’tir. “Ne iş olsa” derken ahlak dışı işleri ve bazı özel durumları kastetmediğim elbette ki, açıktır.

    Tabii, gönül ister ki, herkes en çok sevdiği, en çok para getiren, en prestijli işlerde çalışsın. Amaç bu olsun. Ama yaşam koşulları her zaman hatta çoğu zaman buna olanak tanımıyor artık. Üstelik prestijli ve en çok para getiren iş dediğiniz işler bile prestijli olmaktan, fazla para getirir olmaktan çıkabiliyor örneğin.

    Olanaklar olmadığı zamanlarda elbette ki, depresyonlara girip töközlenmekten, aciz bir şekilde salya sümük ağlamaktan, işadamı isen işin kötüye gittikten sonra intiharlara kalkışmaktansa ne iş olsa yaparım âbi, alnımın akıyla.

    Ancak insanlar olanak olsun olmasın iş seçimi konusunda hâlâ aşırı hassasiyet gösteriyorlar. Örneğin;

    Daha önce çalıştığı pozisyondan aşağıda bir pozisyonda veya eskiden çalıştığı şirketlerden daha küçük şirketlerde çalışmayı tenzi-i rütbe, irtifa/prestij/kademe kaybı ya da, “attan inip eşeğe binmek” olarak algılamak,

    Eskiden aldığı ücretten az ücretli işlere girmeyi değer kaybı veya aşağılayıcı görmek,

    Yaptığı işten kamuoyunda prestiji yok diye utanmak ve bu tür işleri yapanları ayıplamak,

    Verilen işleri ayrıntı sayılabilecek nedenlerle beğenmemek,

    Alışageldiği işler dışında değişik en ufak bir iş karşısına çıktığında rahatsız olmak,

    Hiyerarşik unvanlar peşinden koşmak ve o unvanları edinince işte ve toplumsal yaşamında havalara girmek,

    İş değiştirmeye cesaret edememek ve iş değiştirenleri, “hiç bir yerde dikiş tutturamamış” diye yadırgamak,

    Daha da evvelinden illa diploma alınan meslekte çalışma konusunda aşırı şartlanmak,

    Şu meslek iyidir bu meslek kötüdür diye kesin ayırımlar yapmak,

    aşırı hassasiyetlerden sadece bazılarıdır.

    Geçti artık bu tür zihniyetlerin zamanı. Yaşam değişiyor. “Gidişat iyi mi, kötü mü” şeklindeki bir soru beni ilgilendirmiyor. Gidişatı ve değişimleri görmek ve ona göre adaptasyon kabiliyetimizi arttırmak ilgilendiriyor. Durduramayacağınız rüzgâr karşısında onun yıkacağı ve altında kalacağınız bir duvar mı örersiniz yoksa ondan faydalanmanızı sağlayacak bir değirmen mi inşa edersiniz?

    Yukarıda özelliklerini vermeye çalıştığım zihniyet, değişimler karşısında hem isteyerek hem de zorla değişecek. Bunu bir başka yazıda açarız.

    Bu zihniyet örneğin, işportacılık, taksi şoförlüğü, ek part time iş, tezgahtarlık, ayakkabı boyacılığı, garsonluk ve seyyar satıcılık yapan fakülte mezunu, öğretmen, memur, üniversite öğrencisi gibi insanları, işini kaybedip aylarca, yıllarca iş bulamamış diğer insanları hayatlarını kazanmak ve daha iyi koşullara doğru koşmaktan gurur duymak yerine yaptıkları işten utanır hele getirmekte ayrıca toplumdaki değer yargıları altında ezilmelerine neden olmaktadır. Geçti artık alnının teri ile yaptığın işten utanmak ve öyle insanları ayıplamak, hor görmek ya da onlara acımak zamanı.

    Burada değinmek istediğim bir başka konu, “Ne iş olsa yaparım âbi” zihniyetinin bir de çifte standart içerdiğidir. İnsanların bir çoğu biraz yükselip, kendi istedikleri yere gelip de komplekslerinden kurtulunca eskiden ne iş olsa yaptıklarını övüne övüne anlatmışlar hatta bu konuda basın yayın organlarında beyanatlar vermişlerdir. Bazı dergi ve gazetelerde böyle (“Vaktiyle şu işleri yaptılar” gibi) köşeler bile oluşmuştur. Ancak komplekslerden kurtuluncaya kadar yapılan bu işlerden eziklik duyulmuş, utanılmış hatta o dönemler gizlenmeye çalışılmıştır.

    Hani eskiden demez miydik, “Limon satar yine para kazanırım” diye? Atasözümüz yok mudur, “Ekmeğini taştan çıkarmak” diye?

    İş yaşamı kriz zamanları dışında bile mevcut yapısı ile adeta araç değil amaç haline gelmiştir. İşimizi yapıp, hem de beğenelim, beğenmeyelim en iyi şekilde yapıp özel yaşamımızı daha güzel yaşamak yerine işimizi özel yaşamımızı berbat edecek şekle sokmuş yaşam kalitemize ağır darbeler vurur hale getirmişiz.

    Ben ne iş olsa yaparım âbi. Kalkarım altından, beceririm. Hele hele zorda ve mecbur kalırsam. Hem de işimi her halükarda başarıp kendimden gurur duymak ve saygı duyulan bir kişi olmak, istediğim işlere doğru rotamı çizebilmek ve de özel hayatımı aksatmamak, onu daha güzel yaşamak için.

    Toplumdaki böylesi ezici değer yargılarına iki sayfacıkla karşı çıkmak zor iş. Ben o riski göze alıyorum. Karar sizin...

    ULAŞ BIÇAKÇI

    11 Şubat 2002
     
  2. k@LpSiz_K@fKéF

    k@LpSiz_K@fKéF Forum Onuru

    Katılım:
    16 Kasım 2008
    Mesajlar:
    3.721
    Beğenileri:
    35
    Ödül Puanları:
    2.880
    Yer:
    B!L€C€G!M
    Banka:
    44 ÇTL
    Ne iş olsa yaparım dan bu hale geldik zaten.
    Ne demek ya ne iş olsa yapmak? süperman mi bu insanlar?
    Uzmanlaşmak şart derim ben...
     
  3. e-PaCk

    e-PaCk Forum Gururu

    Katılım:
    12 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.481
    Beğenileri:
    44
    Ödül Puanları:
    1.880
    Banka:
    331 ÇTL
    Avrupa standartları çerçevesinde söylediğine hak veririm. Ama Türkiye'de yaşıyorsan zegin olmak için uzmanlığın çok da öneminin olmadığı apaçık ortada. Sen bilmembişey okulundan mezun olmuşsun bilmemkaç dil bilirsin ay aman çok azimlisin vs vs seni kesinlikle uzmanlığa götürecek şeyler değil. Ha olabilirsin asla olamazsın diye bir yargı yok elbetteki. Her businessman vs gibi dergilerde de Türkiyenin bilmemkaçıncı zengini ya da iş hayatında tanınan insanların özgeçmişleri de bunları kanıtlar nitelikte belgeler zaten. Hatta ve hatta bundandır ki şu sözün ortaya çıkışı: Kıroyum emme para bende.
     
  4. starx

    starx Aktif

    Katılım:
    18 Ekim 2008
    Mesajlar:
    431
    Beğenileri:
    8
    Ödül Puanları:
    630
    Banka:
    0 ÇTL
    Kıroyum emme para bende. türkiyede iş verilirken niteliğe değil kişiye bakalır üç kağıtçımı tutğunu koparırı mı, ikna kabileyit ne kadar, yüzsüzlüğü sinidrebilip ne kadar atılım yapabilir:)
     
  5. k@LpSiz_K@fKéF

    k@LpSiz_K@fKéF Forum Onuru

    Katılım:
    16 Kasım 2008
    Mesajlar:
    3.721
    Beğenileri:
    35
    Ödül Puanları:
    2.880
    Yer:
    B!L€C€G!M
    Banka:
    44 ÇTL
    Türkiye'de yaşıyorum ve yetişmiş bir eleman yok şuan Türkiye'de. Mesela şantiyelere bir uğrarsan eğer, ağır araç kullanacak işçi yok. Bir ağır makine uzmanı yok. Bu sadece benim bu sektörde gördüğüm eksikler. Daha böyle nice sektör var. Bir insan her işi yapamaz. Süper güçmüsünüz ne iş olsa yapacaksınız. Evet işsizlik var kalkıp başbakan gibi sizi avutup kriz teğet geçti diyemem ama şuda bir gerçek ki ülkemizde yetişmiş eleman yok. Herkes üniversite okuyacak diye bir kaide yok yada dediğin gibi yabancı dil bilmek zorunda değil.
    Bir örenk veriyim sen gittin 4 yıl okudun öğretmen oldun. Ortalama maaşın 1-1.5 milyar arası. Ağır makine kullanabilen ve anlayan bir kişini şantiyelerde aldığı ortalama maaş en düşük söylüyorum 1.250... Tam yetişmiş bir elemanın ise 2... Bizim ülkemizdeki en büyük sorun yetişmiş eleman eksikliği. Herkes bir üniversite yolu tutturmuş gidiyor. Üniversite mezunu olmak artık prim yapmıyor. Boş sektörleri iyi takip edip kendini o alanda yetiştirmek geçinmek için bir şart oldu artık.
    Marketlerde işletme mezunu kasiyer dolu. İşveren de haklı :) bende iş veren olsam lise mezunu kasiyer yerine üniversite mezunu kasiyer seçerim. Ne de olsa ne iş olsa yaparız abi ;)
     
  6. e-PaCk

    e-PaCk Forum Gururu

    Katılım:
    12 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.481
    Beğenileri:
    44
    Ödül Puanları:
    1.880
    Banka:
    331 ÇTL
    Yorumuna cevap yazmdan önce başlıktan ziyade konuyu okumanı önereceğim bir sonraki yorumunda görüşmek dileğiyle:)
     
  7. k@LpSiz_K@fKéF

    k@LpSiz_K@fKéF Forum Onuru

    Katılım:
    16 Kasım 2008
    Mesajlar:
    3.721
    Beğenileri:
    35
    Ödül Puanları:
    2.880
    Yer:
    B!L€C€G!M
    Banka:
    44 ÇTL
    Oluuuur görüşürüz ;)
    Zaten yazıya değildi yorum dikkat çekerim :)
    Uzmanlaşmak işe yaramaz diyenlere gelsin benden :) Azim de her zaman iyidir.
    İşini sağlam yapıpda açıkda gezen görmedim ben.
     
  8. e-PaCk

    e-PaCk Forum Gururu

    Katılım:
    12 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.481
    Beğenileri:
    44
    Ödül Puanları:
    1.880
    Banka:
    331 ÇTL
    O zaman öncelikle konuya yorum yapmadığını anlamadığım için özrümü dile getireyim genelde konuya yorum yapılır diye bir önyargı oluşmuş bende nedense artık. bir dahakine uzun konuların özetlerini geçerim altına ( :
     
  9. k@LpSiz_K@fKéF

    k@LpSiz_K@fKéF Forum Onuru

    Katılım:
    16 Kasım 2008
    Mesajlar:
    3.721
    Beğenileri:
    35
    Ödül Puanları:
    2.880
    Yer:
    B!L€C€G!M
    Banka:
    44 ÇTL
    Alıntı yapıp cevap verdin bende cevabına cevap verdim
    Neyse ya iyi geceler :) Polemik çekecek bir akşam değil benim için...
     
  10. e-PaCk

    e-PaCk Forum Gururu

    Katılım:
    12 Ekim 2008
    Mesajlar:
    2.481
    Beğenileri:
    44
    Ödül Puanları:
    1.880
    Banka:
    331 ÇTL
    Tüh çok üzüldüm.. ( :
     

Sayfayı Paylaş