1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

ölü aşklar müzesi

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve -araz- tarafından 21 Kasım 2012 başlatılmıştır.

  1. -araz-
    Ayyaş

    -araz- EYVALLAH... V.I.P

    Katılım:
    24 Aralık 2011
    Mesajlar:
    4.727
    Beğenileri:
    368
    Ödül Puanları:
    3.980
    Banka:
    439 ÇTL
    Hayat bundan mı ibaret? Sevilmeden mi geçecek en güzel yıllar? Ölü aşklar müzesine dönmüş yüreğimi, kurtarmak için bir beyaz atlı prense mi ihtiyaç var?
    Hep birilerine, bir şeylere, bazı şartlara kalarak mı yaşayacağım? Hep bir mucize mi bekleyeceğim? Hayır! Elbette bu katranı kaldıracağım üstümden ve bu zifiri karanlık çekip gidecek kalbimden.Kimin hakkıymış böylesine çevrelemek hala aşka ihtiyacı olan bir gönlü? Kim cesaret edebilir, hayatımdan çıkıp gitmiş olmasına rağmen, izlerini kalbimin orta yerinde bırakmaya?
    Arkasını toplamak bana mı düşecek aşkların? Neden ben çekiyorum bu kir ve pisini geçmiş sevdaların? Neden bir mumya müzesi gibi yüreğim? Neden hangi yana çevirsem başımı, geçmiş sevdaların izindeyim?
    Onlar mı dediler kalbinde kalalım diye? Hayır! Onlar zaten gittiler, gittiklerinde bittiler. O zaman neyin peşindesin ey yüreğim? Neden saklıyorsun onca izi içinde, neden sokuyorsun her an geçmiş aşkları gözüme gözüme?
    Ayrılık acısını atlatırken zaten yeterince üzülmedim mi? Neden hala her biri kalbimin başköşesindeler? Neden silinmiyor izleri, asıl soru neden silmiyorum ben bu izleri?
    Gelecekten mi korkuyorum? Gelecek aşklardan mı ürküyorum? Yoksa kimsenin gelmeyecek olması endişesi mi kaplıyor içimi?
    Daha önce kanadın diye, her ayrılıktan bir iz kaldı diye içimde, artık sevmekten mi kaçıyorsun? Ne aptalsın kalbim! Aşkın tadına varmak için, binlerce ayrılık çekilmez mi? Ayrılık dediğin insana ait değil mi? Ölünce ben de ayrılmayacak mıyım bu dünyadan? Kim söz verebilir bana sonsuza kadar yanımda kalabileceğini? Ben nasıl söz verebilirim, başka birini sevmeyeceğime?
    Daha önce verilmiş ve tutulmamış sözlerin mezarlığı değil mi şimdi kalbim? O zaman bu korku niye?Hadi kalbim, kalk bir silkelen, at içinden bütün ölü aşkları. Geriye bir tek sen ve ben kalalım ve yeni hayallerimiz. Belki yarın gelir girer şu kapıdan yeni seveceğimiz veya uzun süre yeniden sevebilmek için kendimizi huzura çekmeyi deneyebiliriz.

    Kaynak : Candan Ünal
     

Sayfayı Paylaş