1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Papatya Yaprağı..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 18 Eylül 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL




    Umutlarım bir bir yok oluyordu.
    Tek tek benden bir parça düşer gibi yere saplanan yapraklarda...
    Pes etmiyordum, yeni bir tanesini alıyordum.
    Sonucun aynı çıkmaması umuduyla..
    Hep bir isyan yüklüydüm oysa,
    -incir çekirdeğini doldurmayacak, ... bir "aşk" peşinde giderken...

    Bir yok oluş hikayesine imzamı atıyordum, bir yaprak sonrasında.
    Aynı gün dört mevsim yaşıyordum,
    seni özlüyordum,
    seni seviyordum,
    ağlıyordum ve için için sen diyordum.
    Parça bulutlu bir ruh haliyle...

    Sonra, bir kalp gürlemesiyle korkup, yarım yamalak aklıma sığınıyordum.
    Aşkın bir diğer yüzünü de, böylece görmüş oluyordum.
    Korkarak sevmek.

    Kalemin bana yaptığını , ben asla kağıtlara yazmıyordum .
    Nasıl papatya ağlıyorsa, yaprakları koparıldığında, bende aynı hüzne ortak oluyordum.
    Her koparılan papatya yaprağında.
    Ama yere düşen her yaprak,
    asfalt demeden açıyordu, kendisine umut bağlayanların umudu çıkmayınca.
    Ama ağlamıyordum,
    sadece gözüme kaçan seni çıkartmak için çabalıyordum.
    O yüzden de,
    istem dışı göz yaşı akıyordu gözlerimden, parçalı bulutlu ruh halimin, yerini yağmurlara bıraktığında...

    Ne denli tutsak hayallerim olsa da, asla senden vazgeçmiyordum.
    Rüyalarıma haciz getiren periye, ömrümü senet karşılığında imzalıyordum.
    Biliyorum ödemeyecektim,
    biliyordu, ödemeyeceğimi..
    Biliyordun, ödeyemeyecek kadar fakir bir ruha sahip olduğumu.
    Ama yapmam gereken buydu.

    Çünkü sen,
    gözle görülen,
    kalbe güç veren ve aklımın yarım yamalak olmasına sebep olandın.
    Ama papatya yapraklarında, hiç 'sen' çıkmadın.

    Ne bu şiire, ne şair olmama gerek vardı aslında.
    Sadece, bana gereken bir papatya yaprağı daha..



    Alıntı
     

Sayfayı Paylaş