1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Parça

Konusu 'Şiir' forumundadır ve Çağlayağmur tarafından 2 Ekim 2013 başlatılmıştır.

  1. Çağlayağmur
    Hoşgörülü

    Çağlayağmur ... Süper Moderatör

    Katılım:
    15 Aralık 2010
    Mesajlar:
    15.094
    Beğenileri:
    4.420
    Ödül Puanları:
    11.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Yer:
    Ankara
    Banka:
    814 ÇTL
    Soğuk...
    Karanlık ve soğuk.
    Ağzımdan çıkan buharları hissediyorum, ellerim üşüyor.
    Zihnim yorgun, bedenim yorgun.

    Boşlukta süzülüyorum öylece, hiçbir şey yok etrafımda
    Hayallerim solgun, inançlarım solgun.
    Hayatım bitiyor mu? Sanmam.
    Bu bir son değil.

    Hayır, bu bir son olamaz.
    Çünkü ben daha yeni ben oldum.
    Çünkü daha yeni kalkıyorum.
    Çünkü düştüğümü yeni gördüm.

    Ellerimden kimse tutmayacak. Tutmasın da.
    Düşerken tutamazdınız, şimdi de tutmayın.
    Ben kendimi kendi zindanımdan kurtaramazsam,
    Siz ne yapabilirsiniz?

    Kırığım parça parça,
    Her zerrem yüzüyor yoklukta
    Aynalar kırık, kendi yansımam mı bu gördüğüm?
    Kaybolmuş, biraz ürkmüş.

    Her şey değişecek.
    Bu bir yalan.
    Hiçbir şey değişmeyecek.
    Acı gerçek.

    Umutlar bitmeyecek,
    İnsanlar gülümseyecek her zaman.
    Yalan bir dünyaya.
    Yalan bir geleceğe.

    Ruhlar kurtulamaz,
    Dünya değişemez.
    Biz buyuz.
    Hep buyduk.

    Kendimi kendi içimde buldum,
    Karanlığa hapsolmuş.
    Umutsuzluk içinde,
    Buruk.

    Ruhum toza dönüşmüş, karanlıkta uçuşmuş.
    Bedenim harap, ruhum tarafından terk edilmiş.
    Ellerim uyuşmuş soğuktan, tutamaz olmuş.
    Gözlerim yeni açıldı, çok mu geç yaşamak için?

    Çocukluğumun neşesiymiş maskemi yaratan.
    Hiçbir şeyin eskisi gibi olamayacağı gerçeğiymiş beni korkutan.
    Bir duvar varmış aramızda dünyayla.
    Ve ben benimle arama da duvar örmüşüm.

    Duvarı yıktım ben,
    Kendimi yaktım.
    Eskisi gibi olmayacak hiçbir şey,
    Olmamalı da.

    Kendime geldim.
    Silkinmek ve dirilmek,
    Küllerimi toplayabilirim artık.
    Yeniden yanmayacakları bir yere koyacağım onları.

    Bir daha saklanmak yok.
    Karanlığı aydınlatacak ışığım olmasa da artık yalan yok.
    Işıltılı ve gürültülü bir dünyaya veda benimkisi,
    Kendimle kavgamın bitmesidir tek isteğim.

    Ve huzur, biraz huzur.
    Geleceği beklerken, sessiz ve sakin anlar. .

    Alıntı
     

Sayfayı Paylaş