1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Pollyannalarda Ağlar...

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve Schweppes tarafından 12 Haziran 2009 başlatılmıştır.

  1. Schweppes

    Schweppes Forum Tutkunu

    Katılım:
    16 Mart 2009
    Mesajlar:
    1.787
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    1.130
    Meslek:
    DedeKtif
    Yer:
    Uğrunda gemilerin karadan yürütüldüğü yerden:)
    Banka:
    55 ÇTL


    Hep kandırdılar bizi çocukken...
    Pollyanna varmış, hep gülermiş, bir oyun oynarmış.Pollyanna hiç ağlamazmış!
    Herşeyden bir mutluluk çıkartır, en berbat şeylere de, kötünün de kötüsü var dermiş.
    Masallarla yaşar hayallerle coşarmış.
    Masum bir gülüşü varmış Pollyanna nın...
    Hiç birşey eskitemezmiş o çocuk gülüşünü...
    Bir gün gelmiş ki, hayat türlü türlü oyunlarına bir yenisini eklemiş. Derken bir yenisi derken ...
    Hayat çekilmez, günlerse hiç bitmez olmuş bu dünyanın karmaşalı dolantılarında. Çözdükçe bir yenisi eklenmiş düğüme...
    Bir yeni ilmek bir yeni düğüm derken... Kocaman bir halat olmuş dertler...
    Uzamış boylu boyunca uzaklara. Her bir kaybedişte bir tel düşmüş saçlarından...
    Hergün biraz daha eksilmiş Pollyanna nın çocuk gülüşü...
    İnanmaz olmuş masallara, ihtişamlı bulutlara, gökyüzüne, insanlara...
    Umut diye birşey kalmamış ki içinde! Vazgeçmiş Pollyanna artık birşeylere körü körüne bağlanmaktan..
    Vazgeçmiş birşeyleri daha iyi kılmaktan ve vazgeçmiş Pollyanna bir gün iyiliğe koşmaktan. Kötü olmamış ama..
    Tüm iyi dileklerini de kaybetmiş hayata karşı ...
    Kuşların uçması, kelebeğin kanat çırpması, bir kedinin yumağıyla oynaması artık onu sevindirebilecek kadar değerli değilmiş.
    Anlamını kaybetmiş herşey..
    Tamam gülüyormuş Pollyanna, ama evinin dış duvarlarını görmüş birgün...
    Karşılaşmış işte hayatın bitmek bilmeyen bitirişleriyle! Kum saattinin kumları dökülüyormuş birer birer...
    Tarihe aldırmadan, ne çabuk da geçiyormuş hayat denen koca boşluk ...
    Bu güne kadar ne kadar dolu doluymuş oysa günler ne kadar anlamlı.Ya da mutluluk muydu neydi bu oyunun adı?
    Nasıl olmuşta balonlar sönmüş ? Ya da her önüne gelen bir iğne mi dürtmüş Pollyannanın balonlarına da patlamış hepsi ?
    Kırmızı olan... Evet kırmızı olan onun sevdiğiymiş oysa ki ... Adı : Gülümsemek ...
    Sonra Mor olan geliyormuş sırada Adı : İyilik , birde siyah olan varmış tüm karanlığa inat adını aydınlık koymuş..
    Her siyahta bir aydınlık vardır. Siyahın adına leke sürülmesin diye... Ve turuncu varmış kocaman en sevdiklerindenmiş o da ... Adı : ümit etmek ...
    Ve bugün olmuş kalmamış uçacak bir balon... Ne bir renk ne de bir ahenk ...
    Artık büyümüş Pollyanna ...
    Anlıyor insan aslında o bir hayal kahramanı ve nasıl ki "Do" ile "Re" nin arasına giremez ise "La" ve "Do" ne kadar kalın ise "Si" den ve diyezler ne kadar aykırı geliyor ise kulağa, Su nasıl akıyor , güneş nasıl doğudan başlayıp da batıdan batıyorsa her gün. Bu kadar gerçekmiş herşey ve bu kadar hayalmiş dünya..
    Oldukça masalmış düşler...
    Ve şarkılar anlatmazmış gerçeği oysa...

    ''En batmaz denilen gemiler bile batar biliyorum ki Pollyannalarda ağlar ! "
     

Sayfayı Paylaş