1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Ruhum kefil mi kalbime ve melalime!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 21 Ağustos 2011 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Ne söylesem çare değil
    Feveren olan halime refakat eden bu nefsim cani değil
    Elhak aklım kıt değil,merakım sukut bulmuş değil,azmim hırsın elinde değil
    Niye nehyin içindeyim, arızalıdır bedenim, nefsim için mi ben böyle bir hederim




    Alıp başını gidiyor an
    İçinde kaybolduğum zaman,idrakime erişmiyor mu furkan
    Hangi lisanı öğrenmeliyim, vecdimle hemhal olup aşkın firkatiyle inlemeliyim
    Sevdanın şadıyla figan etmeliyim,sabrın kaftanını giymeliyim ve kanaat etmeliyim




    Babam göçeli çok oldu
    Annemi mahsun bırakan bir karardı, gözyaşlar yine başladı
    Annem ne vakit yalnız kalsa,keder halini hiç bırakmasa, yadıyla hemhal olsada
    Derin bir sızısı vardı, derd-i gamıyla yol alan bir insandı, niye suskunlaşan nisaydı




    Kabir ziyareti ikramdı
    Tek başına dertlenmeyi arzulardı, sessizce etrafına bakardı
    Kimbilir neler mırıldanırdı, yüreğinde ki sırları bin hüzün ile demek ki anlatırdı
    Ziyadesiyle bir rahatlamanın iştiyakıyla ayağa kalkar, latif birşekilde vedalaşırdı




    İçim hicranla sızlardı
    Nazar ettiğim vakit sakınırdı, başını önüne eğip yürürdü
    Ne kadar düşünsem, halinde ki hasretin vecdiyle inlesem asla kifayet etmezdi
    Ruhu edep içindeydi, nefsini asla öncelemezdi, hizmet adına kendinden geçen naifti




    Elbette ki ahı vardı
    Lakin her nasılsa kimseye aşikar eylemeyen bir nazdı
    Ne zaman seslensem tebessüm ederek yüzüme bakardı, söyleyemedikleri vardı
    Bazen engin bir sancı başlardı,yoksa gelininden mi bizardı,susması mı bir kanaattı




    Garipleri çok severdi
    Ne varsa elinde vermeyi dilerdi, memnun etmek isterdi
    Gözü pek bir nefesti, sözünü esirgemeyen kanatti,ne derleri hiç önemsemezdi
    Sarsılmayan bir imanı vardı, her halukardı niyazıyla beraberdi, ecri esirgemezdi




    Babamı yalnız bırakmadı
    Bir ikindi vakti bahtının kazasına uğramıştı, yalnızdı
    Telaş içinde yoldan geçerken bir araç çarpmış ve o an havada birkaç takla atmış
    Yere yığılmış, kanlar içinde kalmış ve nefesi kesik kesik gelirken hemen kaldırılmış




    Haber geldi,an bitmişti
    Telaş ne kadar anlamlı bir saikti, acilin kapısında ne çok insan birikmişti
    Annem kan yumağı olmuş, her yanı kırılmış,doktorlar umut yok diyerek bırakmış
    Bir müddet sonra kalbi sustu, kimseyi görmeden umutlarında yolculuğu başlamıştı






    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş