1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Rüzgarın yırtık yeri..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 16 Ekim 2011 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL





    saçlarında şimşek parçaları, dilinde kırağı,
    sen kimin yetimisin,
    kimi bekliyorsun durduğun yerde?
    sağır bir günün sonunda dilsiz bir gece
    sarıp sarmalıyor seni,
    gökyüzü gıcırtıyla kapanıyor üstüne.
    bak ömrün yarılandı,
    karanlığı kullanmayı öğrenmelisin.
    yazısı akmış ıslak bir sayfa elinde,
    yara bere içinde morarıyor şiirlerin.



    artık tutunacak kimsen kalmadı,
    nasıl biliyorsan öyle düğümle zamanı.
    bütün ölümleri gör,
    birini evlat edin kendine.
    oysa sen, boş bir kabın taş darası.
    yine de denkleştirip gidiyorsun hayatı.
    tuzağa yem, hançere bağ oluyorsun.
    zehire katıyorlar seni, şair ne duruyorsun
    gemilere bin, trenlere atla.
    kimsenin umursamadığı, hiçbir işe yaramayan
    kaldır şu gereksiz tanıklığı ortadan.
    ne kadar tıkasan kulaklarını,
    duymamaya çalışsan
    göğsünde bir titreşimdir konuşmaları.
    görmesen seslerden anlıyorsun.
    kazdıkları çukuru, ördükleri duvarı.
    çakılısın buzdan çivilerle
    boynu bükük bir haçın üstünde.
    yerde buluyorsun kendini her sabah,
    yeniden gerilmek üzere,
    saçlarında şimşek parçaları, dilinde kırağı
    daha ne bekliyorsun durduğun yerde?

    katmerli yalanı gördün, yalınkat gerçeği,
    bilicinin ürpererek söylediği
    sevgi gereksinimlerini gördün kimilerinin,
    tırnaklarını denemek için
    yılanın deri değiştirmesini,
    gülüşün kurdunu, sineğini gözün;
    yüreğinde bir ağaç gürültüyle devrilirken,
    aksayarak yürüyen umudun arkasından
    gülün kanayan hüznünü gördün.

    işte tanıksın ölümün pazarlık ettiğine
    toptan ve perakende,
    pantolon ütüsünün keskinliğine,
    bozulup bütünlenmesine paranın,
    mevsimsiz bir çocuğun kekre yüzüne,
    yabancı işçiliğine martının
    deniz olmayan bir uzak ülkede,
    daha binlerce, binlerce şeye.
    yaz bunları ve imzala sana yetecekse.

    bana delik deşik bir yürekle
    pası küflü, çürümeyi söyle.
    yangın yerlerinin katran gözyaşlarını,
    bana göçüğün kırık kemiklerini,
    sancısını suyun, rüzgarın yırtık yerini
    ve bunlardan payına düşeni söyle.
    ne kadarı kaldı babandan,
    sen ne ekledin üstüne,
    acının sana getirdiği ürem ne?
    şair bana mutluluktan söz etme,
    beyaz baston kullanan bir dille.

    işte tanıksın daha nelere?
    testi gömüyorlar göğsüne eskisin diye,
    keçe gibi kimi zaman, parlatmak için
    bakır kaplara sürüyorlar seni
    şair hiçbir tansık bekleme,
    dolaş yıkıntılar, çöplükler içinde,
    sen ey gülünç ve deli mesih;
    ölmeyi bilmediğine göre,
    saçlarında şimşek parçaları, dilinde kırağı
    pelteleşmiş yapışkan haçını
    ıslık çalarak sokaklarda sürükle.




    Metin Altıok
     

Sayfayı Paylaş