1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Salur Kazan Esir Olup Oğlu Uruz’un Çıkardığı Destan

Konusu 'Türk Destanları' forumundadır ve ZeyNoO tarafından 13 Ağustos 2010 başlatılmıştır.

  1. ZeyNoO
    Melek

    ZeyNoO ٠•●♥ KuŞ YüreKLi ♥●•٠ AdminE

    Katılım:
    5 Ağustos 2008
    Mesajlar:
    58.480
    Beğenileri:
    5.784
    Ödül Puanları:
    12.080
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Muhasebe
    Yer:
    ❤ Şehr-i İstanbul ❤
    Banka:
    3.064 ÇTL
    Meğer Hanım Tırabuzan tekürü beyler beyi olan Han Kazan'a bir şahin göndermişti. Bir gece yiyip içip otururken şahinci başına der: Bre yarın sabah şahinleri al tenhaca ava binelim dedi.

    Erkenden bindiler av yerine vardılar. Gördüler bir sürü kaz oturuyor. Kazan şahini bıraktı. Alamadı81 şahin havalandı. Gözetlediler şahin Toman'ın Kalesine indi. Kazan gayet müteessir oldu. Şahinin ardına düştü.

    Dere tepe aştı kafir eline geldi. Giderken Kazan'ın karanlık gözünü uyku bürüdü. Beyler dediler: Hanım dönelim. Kazan der: Biraz daha ileri varalım dedi. Baktı bir kale gördü. Der: Beyler gelin yatalım dedi. Kazan'ı küçücük ölüm tuttu uyudu. Meğer hanım Oğuz beyleri yedi gün uyurdu. Onun için küçücük ölüm derlerdi. Meğer o gün Toman'ın Kalesinin tekürü ava binmişti. Casus geldi der: Bre bölük atlı geldi içinde beyleri yattı uyudu.

    Tekür adam gönderdi kim olduğunu anlayın dedi.

    Gelenler bildi ki bunlar Oğuz erenlerindendir. Gelip teküre haber verdiler. Tekür de hemen askerini topladı bunların üzerine geldi. Kazan'ın beyleri baktılar gördüler ki düşman geliyor. Dediler: Kazan'ı bırakır gidersek evinde bizi kovarlar. en iyisi budur ki burda ölelim dediler. Kafiri karşıladılar cenk ettiler. Kazan'ın üzerine yirmi beş beyini şehit ettiler. Kazan'ın üzerine düştüler uyuduğu yerde tuttular elini ayağını sımsıkı bağladılar bir arabaya yüklettilerarabaya muhkem urganla sardılar. Arabayı çektiler yürüyü verdiler.

    Giderken araba gıcırtısından Kazan uyandı. Gerindi bu elindeki urganları hep kopardı. Arabanın üzerine oturdu elini eline çaldı kah kah güldü.

    Kafirler derler: Ne gülüyorsun?

    Kazan der: Bre kafirler bu arabayı beşiğim sandım sizi yamrı yumru dadım dayam sandım dedi. Neyse Kazan'ı getirdiler Toman'ın Kalesinde bir kuyuya bıraktılar. Kuyunun ağzına bir değirmen taşı koydular. Yemeğini suyunu değirmen taşının deliğinden veriyorlardı.

    Bir gün tekürün karısı der: Varayım Kazan'ı göreyim nasıl bir insandır ki bunca adamlara darbe vuruyormuş dedi. Hatun gelip zindancıya kapıyı açtırdı. Seslendi der: Kazan Bey nedir halin dirliğin yer altında mı hoştur yoksa yer üstünde mi hoştur hem şimdi ne yiyorsun ne içiyorsun ve neye biniyorsun dedi. Kazan der: Ölülerine yemek verdiğin vakit ellerinden alıyorum hem ölülerinizin yorgasına biniyorum yaşlılarını yedekte çekiyorum dedi. Tekür'ün karısı der: Dinin için Kazan Bey yedi yaşında bir kızcağızım ölmüştür kerem eyle ona binme dedi. Kazan der: Ölülerinizde ondan yorga yoktur hep ona biniyorum dedi. Kadın der: Vay senin elinden ne yer yüzünde dirimiz ve ne yer altında ölümüz kurtulurmuş dedi. Geldi Tekür'e der: Kerem eyle o tatarı kuyudan çıkar kızcağızın belini koparıyor yer altında kızcağızıma biniyormuş diğer ölülerimizi topluyormuş hem ölülerimiz için verdiğimiz yemeği ellerinden çekip alıp yiyormuş onun elinden ne ölümüz ne dirimiz kurtulurmuş dinini aşkına o eri kuyudan çıkar dedi. Tekür beylerini topladı der: Gelin Kazan'ı kuyudan çıkarın bizi övsün Oğuz'u yersin ondan sonra şart eylesin bizim memleketimize düşmanlığa gelmesin dedi.

    Vardılar Kazan'ı kuyudan çıkarıp getirdiler. Dediler : And iç ki bizim memleketimize düşmanlığa gelmeyesin hem bizi öv Oğuz'u yer seni bırakı verelim var git dediler. Kazan der: Vallah billah doğru yolu görür iken eğri yoldan gelmeyeyim dedi. Dediler : Vallah Kazan iyi and içti dediler. Şimdi Kazan Bey hadi bizi öv dediler. Kazan der: Ben yer yüzünde adam övmem bir adam getirin bineyim sizi öveyim dedi. Vardılar bir er kafir getirdiler. Bir eyer bir gem dedi getirdiler. Kafirin arkasına eyer koydu ağzına gem vurdu eyer kayışını çekti. Sıçradı arkasına bindi. Ökçesini ökçesine vurdu kaburgasını karnına yapıştırdı. Gemini çekti ağzım ayırdı. Kafiri öldürdü çöktü üzerine oturdu. Der: Bre kafirler kopuzumu getirin sizi öveyim dedi. Vardılar kopuzu getirdiler.

    Eline alıp burada söylemiş görelim hanım ne söylemiş:

    Bin bin erden düşman gördümse övünüm dedim
    Yirmi bin er düşman gördümse koklamadım
    Otuz bin er düşman gördümse ona saydım
    Kırk bin er düşman gördümse gözümü kısıp baktım
    Elli bin er gördümse el vermedim
    Altmış bin er gördümse söyleşmedim
    Seksen bin er gördümse ürpermedim
    Doksan bin düşman gördümse donanmadım
    Yüz bin er gördümse yüzümü dönmedim
    Yüzü dönmez kılıcımı elime aldım
    Muhammedin dini aşkına kılıç vurdum
    Ak meydanda yumru başı top gibi kestim
    O zaman bile erim beyim diye övünmedim
    Övünen erenleri hoş görmedim
    Eline geçmiş iken bre kafir öldür beni
    Kara kılıcını çal boynuma kes başımı
    Kılıcından sapacağım yok

    Kendi aslımı kendi kökümü yermem yok

    dedi. Bir deyiş daha söylemiş der:

    Yüksek yüksek kara dağdan taş yuvarlansa
    Kaba ökçemi oyluğumu karşı tutan Kazan er idim
    Firavun şişler yükleyip yerden çıksa
    Kaba ökçem ile perçin kılan Kazan er idim
    Koca koca beyler oğlu kavga kılsa
    Kamçı vurup dindiren Kazan er idim
    Yüce dağları duman tutsa
    Kapkara sis deli kopsa
    Kara koç atımın kulağı görünmez olsa
    Gayrı eren kılavuzsuz yol şaşırsa
    Kılavuzsuz yol başaran Kazan er idim
    Yedi başlı ejderhaya yetişip vardım
    Heybetinden sol gözüm yaşardı
    Hey gözüm namert gözüm kalleş gözüm
    Bir yılandan ne var ki korktun dedim
    O zaman bile erim beyim diye övünmedim
    Övünen erenleri hoş görmedim
    Eline geçmiş iken bre kafir öldür beni yitir beni
    Çal kılıcını kes başımı
    Kılıcından sapacağım yok
    Kendi aslımı kendi kökümü yermem yok
    Oğuz erenleri dururken seni övmem yok

    dedi. Kazan burada bir daha söylemiş:

    Arkaç Kırda çalkanır umman denizinde
    Sarp yerlerde yapılmış kafir şehri
    Sağa sola çırpıntı vurur yüzgeçleri
    Su dibinde döner bahrileri86
    Tanrı benim diye su dibinde çığrışır asileri
    Önünü koyup tersini okur kızı gelini
    Altın aşık oynar Sancıdanın beyleri
    Altı defa Oğuz vardı alamadı
    O kaleye altı tane erle ben Kazan vardım
    Altı güne koymadım onu aldım
    Kilisesini yıkıp yerine mescit yaptım ezan okuttum
    Kızını gelinini ak göğsümde oynattım
    Beylerini kul ettim
    O zaman bile erim beyim diye övünmedim
    Övünen erenleri hoş görmedim
    Eline geçmiş iken bre kafir öldür beni yitir beni
    Kılıcından sapacağım yok
    Kendi aslımı kendi kökümü yermem yok

    dedi. Kazan yine söylemiş der:

    Arkaç Kırda döndürdüğüm bre kafir senin baban
    Şakağına imrendiğim senin kızın gelinin
    Akça Kale Sürmelide at oynattım
    At ile Karun eline baskın yaptım
    Ak Hisar Kalesinin burcunu yıktım
    Ak akçe getirdiler puldur dedim
    Kızıl altın getirdiler bakırdır dedim
    Ela gözlü kızını gelinini getirdiler aldanmadım
    Kilisesini yıktım mescit yaptım
    Altını gümüşü yağmalattım
    O zaman bile erim beyim diye övünmedim
    Övünenleri hoş görmedim
    Eline geçmiş iken bre kafir öldür beni yitir beni
    Kendi aslımı kendi kökümü yermem yok
    Seni övmem yok

    dedi. Kazan Bey burada bir daha söylemiş der:

    Ak kayanın kaplanının erkeğinde bir köküm var
    Ortaç Kırda sizin geyiklerinizi durdurmaya
    Ak sazın aslanında bir köküm var
    Kaz alaca kısrağını durdurmaya
    Azman kurt yavrusunun erkeğinde bir köküm var
    Akça yünlü on bin koyununu gezdirmeye
    Ak sungur88 kuşunun erkeğinde bir köküm var
    Alaca ördek kara kazını uçurmaya
    Kudretli Oğuz elinde bir oğlum var Uruz adlı
    Bir kardeşim var Kara Göne adlı
    Yeniden doğanını diriltmeyeler
    Eline geçmiş iken bre kafir öldür beni yitir beni
    Kılıcından sapacağım yok
    Kendi aslımı yermem yok

    dedi. Bir daha söylemiş der:

    İt gibi güv güv eden çerkes hırslı
    Küçücük domuz şölenli
    Bir torba saman döşekli
    Yarım kerpiç yastıklı
    Yontma ağaç Tanrılı
    Köpeğim kafir
    Oğuzu görür iken seni övmem yok
    Bundan sonra öldürürsen bre kafir öldür beni
    Öldürmezsen Kadir korsa öldüreyim kafir seni

    dedi.

    Kafiler der: Bu bizi övmedi gelin bunu öldürelim dediler. Kafir beyleri toplandılar geldiler.

    Yine dediler: Bunun oğlu var kardeşi var bunu öldürmek olmaz dediler. Getirdiler domuz damına hapse attılar.

    At ayağı çabuk ozan dili çevik olur. Kazan'ın ölüsünü dirisini kimse bilmedi. Meğer hanım Kazan' ın bir oğlancığı var idi. Büyüdü yiğitcik oldu. Bir gün ata binip divana gelirken bir kişi der: Sen Han Kazan'ın oğlu değil misin dedi. Uruz kızdı der: Bre kavat benim babam Bayındır Han değil midir? Dedi. Yok o ananın babasıdır senin dedendir. Uruz bre ya benim babam ölü müdür diri midir dedi. Dedi: Diridir Toman'ın Kalesinde esirdir dedi. Böyle deyince oğlan ağladı melül oldu. Atını çevirdi geri döndü. Anasına geldi. Burada anasına söylemiş görelim hanım ne söylemiş:

    Der:

    Bre ana ben Han oğlu değilmişim
    Han Kazan oğlu imişim
    Bre kavat kızı bunu bana niçin söylemiyordun
    Ana hakkı Tanrı hakkı olmamış olsaydı
    Kara çelik öz kılıcımı çekeydim
    Birdenbire güzel başını keseydim
    Alca kanını yer yüzüne dökeydim

    dedi. Anası ağladı. Der: Oğul baban sağdır amma söylemeğe korkardım kafire varırsın kendini vurursun helak olursun onun için sana söylemiyordum canım oğul dedi. Amma amcana adam gönder gelsin görelim ne der dedi.

    Adam gönderdi amcasını çağırdı. Geldi. Uruz der: Ben babamın esir olduğu kaleye gidiyorum. Birlikte istişare ettiler. Bütün beylere haber oldu. Uruz babasına gidiyor silah ve teçhizatla gelin dediler. Asker toplandı geldi. Alp Uruz çadırlarını açtırdı cephanesini yükledi. Kara Göne asker başı oldu. Boru çaldırıp göçtüler yola girdiler.

    Yol üzerinde kafirin kilisesi var idi. Keşişler beklerdi. Gayet sarp kilise idi. Attan inip tacir elbisesi giydiler. Bezirgan suretinde katır deve çektiler geldiler. Kafirler gördüler gelenler tacire benzemez kaçtılar kaleye girdiler kapılarını sımsıkı kapadılar. Burca çıkıp kimlersiniz dediler. Bunlar cevap verdi: Bezirganlarız dediler. Kafirler yalan söylüyorsunuz diyerek taşa tuttular. Uruz attan indi der: Hey babamın altın gadehinden şarap içen beni seven attan insin bunun kapısına birer gürz vuralım dedi. On altı yiğit sıçrayıp attan indiler. Kalkan tuttular gürzlerini omuzlarına attılar kapıya geldiler. Birer gürz vurup kapıyı ufattılar içeri girdiler. Buldukları kafiri öldürdüler. Ağız açtırmadılar. Malını yağmaladılar. Askerin üzerine geldiler kondular.

    Meğer bir sığırtmaçları var idi. Gördü ki kaleyi aldılar kaçtı teküre vardı kilisenin alındığını haber verdi. Ne oturuyorsunuz üzerinize düşman geldibaşınızın çaresine bakın dedi. Tekür beylerini topladı bunlarla nasıl uyuşalım dedi. Beyler dediler: Bunun uyuşması odur ki Kazan'ı çıkaralım onlarla başbaşa bırakalım. Bu sözü uygun gördüler. Vardılar Kazan'ı çıkarıp tekürün önüne getirdiler. Tekür der: Kazan Bey üzerimize düşman geldi bu düşmanı üzerimizden ayırırsan seni bırakı verelim dediler. Hem haraca itaatkar olalım sen de and iç ki bu bizim memlekete düşmanlığa gelmeyesin dediler. Kazan der: Vallah billah doğru yolu görür iken eğri yoldan gelmeyelim dedi. Kafirler Kazan iyi and içti diye sevindiler. Tekür askerini toplayıp meydana geldiçadır diktirdi. Kafir askeri Kazan'ın etrafına toplandı. Kazan'a giyim getirdiler. Kılıç ve mızrak ve çomak ve sair cenk aletini giydirip donattılar.

    Bu sırada Oğuz erenleri alay alay geldi. Gümbür gümbür davullar çalındı. Kazan gördü ki askerin önünce bir ak boz atlı ak sancaklı üzeri sağlam demir giyimli Oğuz'un önünce geldi çadırını diktirdi saf bağladı durdu. Onun ardınca Kara Göne geldi saf bağladı durdu. Hemen burada Kazan atı meydana sürdü hasım diledi. Boz atlı Beyrek at tepti meydana girdi. Kazan burada söylemiş görelim ne söylemiş:

    Der:

    Kalkıp yerinden doğrulan yiğit ne yiğitsin
    Yapısı sağlam demir giyimini giyen yiğit ne yiğitsin
    Adın nedir yiğit söyle bana

    dedi. Beyrek burada söylemiş der:

    Bre kafir sen beni bilmez misin
    Parasarın Bayburt Hisarından fırlayıp uçan
    Adaklısını başkaları alırken çekip alan
    Pay Püre Han oğlu Bamsı Beyrek bana derler
    Gel beri bre kafir dövüşelim

    dedi. Kazan burada bir daha söylemiş. Der: Bre yiğit önünce bu askerin bir ak sancaklı alay çıktı çadırını başkalarından önce dikti ak boz ata binen o yiğit ne yiğittir kimin nesidir yiğit başın için söyle bana. Beyrek der: Bre kafir kimin nesi olacak beyimiz Kazan'ın oğludur dedi. Kazan gönlünden der: Elhamdülillah benim oğlancığım büyük er olmuş dedi. Beyrek bre kafir daha ne kadar onu bunu soracaksın bana dedi Kazan'ın üzerine at sürdü. Altı kanatlı gürzünü eline alıp Kazana vurdu. Kazan kendisini tanıtmadı. Kavradı Beyreği bileğinden tuttu çekti çomağını elinden aldı Beyreğin ensesisine bir çomak vurdu. Beyrek atın boynunu kucakladı çekilip döndü. Kazan der: Ya Beyrek var beyine söyle gelsin dedi.

    Bunu gördü. Eylik Koca oğlu Dönebilmez Dülek Evren meydana girdi.

    Kazan burada söylemiş der:

    Şafak vakti yerinden kalkan yiğit ne yiğitsin
    Büyük cins atını oynatarak gelen yiğit ne yiğitsin
    Erin erden adını saklaması ayıp olur
    Adın nedir yiğit söyle bana

    dedi. Dülek Evren der:

    Bre kafir benim adımı bilmez misin
    Kendi kendisine hor bakan memleketten çıkan
    Elli yedi kalenin kilidini alan
    Eylik Koca oğlu Dönebilmez Dülek Evren bana derler

    dedi. Mızrağını eline alıp at sürdü. Kazan'a saplayayım dedi saplayamadı öteye geçti. Kazan at tepti mızrağını çekip elinden aldı tepesine vurduparça parça oldu utandı. O da çekilip döndü. Kazan yine er diledi. Düzen oğlu Alp Rüstem at tepti meydana girdi. Kazan burada gene söyledi der :

    Kalkıp yerinden doğrulu veren
    Cins atına sıçrayıp binen
    Ne yiğitsin
    Adın nedir söyle bana

    dedi. Alp Rüstem der :

    Kalkıp yerinden doğrulu veren
    İki kardeş bebeğini öldürüp zelil gezen
    Düzen oğlu Alp Rüstem bana derler

    dedi. O da Kazan'a at sürdü. Yeneyim dedi. yenemedi. Kazan Bey buna da bir darbe vurdu. Der: Bre kavat var beyine söyle gelsin dedi. O da döndü.

    Kazan tekrar er diledi. Uruz'un gemini amcası Kara Göne tutmuştu. Çekti ansızın elinden aldı. kılıcı sıyırdı babasının üzerine at sürdü. Davrandırmadıomuzuna kılıç indirdi. Giyimini kesti omzuna dört parmak kadar yara açtı. Alca kanı şırıldadı koynuna indi. Uruz gene döndü ki bir daha çalsın. Kazan burada seslenip oğluna söyler görelim hanım ne söyler:

    Der:

    Kara dağımın yükseği oğul
    Karanlıklı gözlerimin aydını oğul
    Alpım Uruz aslanım Uruz
    Ak sakallı babana kıyma oğul

    dedi. Uruz'un şefkat damarları kaynadı kara süzme gözleri kan yaş doldu. Attan yere indi. babasının elini öptü. Kazan da attan atladı yere indi. Oğlunun boynunu öptü. Beyler Kazan ile oğlunun üzerine at sürdüler etraflarını çevirdiler. Hepsi attan inip Kazan'ın elini öptüler. Yürüyerek kafire at sürdüler kılıç vurdular. Derelerde tepelerde kafire kırgın girdi. Kaleyi aldılar. Kilisesini yıkıp mescit yaptılar.

    Kanlı kafirin elinden babasını çekip aldı. Kudretli Oğuz eline gelip çıktı. Akça yüzlü anasına müjdeci geldi. Kaza benzer kızı gelini Kazan'a karşı gelip elini öptüler ayağına kapandılar Kazan güzel çimene çadır otağ diktirdi. Yedi gün yedi gece toy düğün edip yeme içme oldu. Dedem Korkut geldi kopuz çaldıgazi erenlerin başına ne geldiğini söyledi.

    Hani övdüğümüz bey erenler
    Dünya benim diyenler
    Ecel aldı yer gizledi
    Fani dünya kime kaldı
    Gelimli gidimli dünya
    Son ucu ölümlü dünya

    Ölüm vakti geldiğinde arı imandan ayırmasın. Kadir seni namerde muhtaç etmesin. Beş kelime dua kıldık kabul olsun. Amin amin diyenler Tann'nın yüzünü görsün. Günahınızı adı güzel Muhammed Mustafa hürmetine bağışlasın hanım hey!…
     

Sayfayı Paylaş