1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz
Notu Gizle
Merhaba Ziyaretçi.

"BENİM DÜNYAM" konulu resim yarışması başladı. İlgili konuya BURADAN ulaşabilirsiniz.

Sizi de bu yarışmaya katılıma davet ediyoruz...

sen benim gözlerime hiç bakmadın

Konusu 'Aşk' forumundadır ve -araz- tarafından 26 Aralık 2011 başlatılmıştır.

  1. -araz-
    Ayyaş

    -araz- EYVALLAH... V.I.P Yarışma Birincisi

    Katılım:
    24 Aralık 2011
    Mesajlar:
    5.010
    Beğenileri:
    749
    Ödül Puanları:
    6.230
    Banka:
    2.291 ÇTL
    Gözlerin kayıyor gözlerimden , sözlerin birer bIçak gibi ; karnIma saplanıyorlar teker teker.
    sen anlatmaya devam ederken , ben asLında seni dinlemiyorum. kokuların anlatıyor bana gidecegini , simdiden gitmeye başladıLar bile.

    ellerini bir yukarı, bir aşagı hareket ettirirken bile gözlerin yükselmiyor yerden.sürekli aynı kelimeleri seçiyorum cümlelerinden "olmadı." "olmaz." , bir döngü halinde iki cümlede bir kendilerini tekrar ettiriyorlar , sen benim gözlerime hala bakamazken.

    bütün oda dağıLmış , kitaplar yerlerde , yastıgım kucagımda , bıraktıkların ise yatagın üzerinde duruyorlar ; dokunulmamış.
    kırık kapımın hemen berisinde durup bana bakıyorsun , agzına gelen her lafı söylerken.

    ben seni dinlemiyorum ki ; sadece ileriye geriye saLLanıyorum. kokularIn gidisinin yasını tutuyorum.

    uzun bir sessizlikten sonra "bir şeyler söyle" lafınla bozuluyor sessizlik.

    ne diyebilirdim ki sana ; ellerim titrerken , ben yastığıma sarıLmış ileri geri sallanırken.diyecek gücüm mü vardı ki?

    hatta , sana bir "gitme" diyebilecek gücüm bile yoktu. yastıgı sıkıyordum ben bütün gücümle ve senden kalanlar yatağın üzerinde duruyordu.

    sen beni "hiçbir seysizlik" ile suçlarken , ben seni dinlemiyordum ki.

    sen benim "imkansızLık"larımdan bahsederken , ben seni hiç mi hiç dinlemiyordum.

    sen bana küfür ederken , ben senin gözlerine son bir kez daha bakmaya çaLışıyordum.

    ki , sanırım başarısız oldum.
    çünkü ; sadece gözlerim anlatabilirdi sana ne oldugunu. ne hissettigimi , neden yaptığımı , o gün ne olduğunu , kapımı neden kırdığımı , neden sürekli tırnaklarımı yedigimi , neden iç çektigimi , neden olduğum yerde saydığımı.

    ama sen benim gözlerime hiç bakmadın ki.
    hiçbir kelime anlatamazdı sana , seni ne kadar çok geri istedigimi , eskisi gibi.
    ama sana dur da diyemedim , gücüm yoktu.
    yitiktim , kötü bir sekilde düsmüstüm.
    ve bu sefer kaldıran bir "sen" yoktun.

    sen orada senden geri kalanlarI çabucak toplarken , ben yastığımı ısırıyordum , ileri geri sallanıyordum. içimden "gitme" diye bağırıyordum , gözyaşlarıma engel olmaya çaLışarak.

    "hala bir sey söylemeyecek misin?" derken parçalandı içim , kendimi bir türlü inandıramadığım "senin gidecegin" gerçegini artık beynim de algıLamaya başlamıştı.

    ne diyebilirdim ki.
    gitme demeye cesaretim ve gücüm yokken ;
    "hosça kal" çıktı ağzımdan.

    sen benim Kırık kapımı vurup çıkarken , ben yastığıma sarıLıyordum yere yatıp , kırıLmış camların üzerine , ilk ve son yas töreni için.

    sana , "gitme" diyecektim.

    ama sen benim gözlerime hiç bakmadın...
     

Sayfayı Paylaş