1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

sen benim gözlerime hiç bakmadın

Konusu 'Aşk' forumundadır ve -araz- tarafından 26 Aralık 2011 başlatılmıştır.

  1. -araz-
    Ayyaş

    -araz- EYVALLAH... V.I.P

    Katılım:
    24 Aralık 2011
    Mesajlar:
    4.727
    Beğenileri:
    368
    Ödül Puanları:
    3.980
    Banka:
    439 ÇTL
    Gözlerin kayıyor gözlerimden , sözlerin birer bIçak gibi ; karnIma saplanıyorlar teker teker.
    sen anlatmaya devam ederken , ben asLında seni dinlemiyorum. kokuların anlatıyor bana gidecegini , simdiden gitmeye başladıLar bile.

    ellerini bir yukarı, bir aşagı hareket ettirirken bile gözlerin yükselmiyor yerden.sürekli aynı kelimeleri seçiyorum cümlelerinden "olmadı." "olmaz." , bir döngü halinde iki cümlede bir kendilerini tekrar ettiriyorlar , sen benim gözlerime hala bakamazken.

    bütün oda dağıLmış , kitaplar yerlerde , yastıgım kucagımda , bıraktıkların ise yatagın üzerinde duruyorlar ; dokunulmamış.
    kırık kapımın hemen berisinde durup bana bakıyorsun , agzına gelen her lafı söylerken.

    ben seni dinlemiyorum ki ; sadece ileriye geriye saLLanıyorum. kokularIn gidisinin yasını tutuyorum.

    uzun bir sessizlikten sonra "bir şeyler söyle" lafınla bozuluyor sessizlik.

    ne diyebilirdim ki sana ; ellerim titrerken , ben yastığıma sarıLmış ileri geri sallanırken.diyecek gücüm mü vardı ki?

    hatta , sana bir "gitme" diyebilecek gücüm bile yoktu. yastıgı sıkıyordum ben bütün gücümle ve senden kalanlar yatağın üzerinde duruyordu.

    sen beni "hiçbir seysizlik" ile suçlarken , ben seni dinlemiyordum ki.

    sen benim "imkansızLık"larımdan bahsederken , ben seni hiç mi hiç dinlemiyordum.

    sen bana küfür ederken , ben senin gözlerine son bir kez daha bakmaya çaLışıyordum.

    ki , sanırım başarısız oldum.
    çünkü ; sadece gözlerim anlatabilirdi sana ne oldugunu. ne hissettigimi , neden yaptığımı , o gün ne olduğunu , kapımı neden kırdığımı , neden sürekli tırnaklarımı yedigimi , neden iç çektigimi , neden olduğum yerde saydığımı.

    ama sen benim gözlerime hiç bakmadın ki.
    hiçbir kelime anlatamazdı sana , seni ne kadar çok geri istedigimi , eskisi gibi.
    ama sana dur da diyemedim , gücüm yoktu.
    yitiktim , kötü bir sekilde düsmüstüm.
    ve bu sefer kaldıran bir "sen" yoktun.

    sen orada senden geri kalanlarI çabucak toplarken , ben yastığımı ısırıyordum , ileri geri sallanıyordum. içimden "gitme" diye bağırıyordum , gözyaşlarıma engel olmaya çaLışarak.

    "hala bir sey söylemeyecek misin?" derken parçalandı içim , kendimi bir türlü inandıramadığım "senin gidecegin" gerçegini artık beynim de algıLamaya başlamıştı.

    ne diyebilirdim ki.
    gitme demeye cesaretim ve gücüm yokken ;
    "hosça kal" çıktı ağzımdan.

    sen benim Kırık kapımı vurup çıkarken , ben yastığıma sarıLıyordum yere yatıp , kırıLmış camların üzerine , ilk ve son yas töreni için.

    sana , "gitme" diyecektim.

    ama sen benim gözlerime hiç bakmadın...
     

Sayfayı Paylaş