1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Sen yoktun

Konusu 'Aşk' forumundadır ve Hazangülü tarafından 20 Mart 2007 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    976 ÇTL
    Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine,
    ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim.
    Sen yoktun...

    Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında. Her köşeyi,
    her parkı, her ağacı ezberledim. Sevdaya bulanmış
    her kaldırım taşında senin adını aradım.
    Sen yoktun...

    Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı.
    Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken
    beni enkazın altından çekip alacak elini aradım.
    Sen yoktun...

    Özlem şarkılarını ezberledim. Kimini bağıra bağıra,
    kimini fısıltıyla söyledim. Karanlığa haykırdım hasretimi.
    Sesimi duyacaksın diye bekledim.
    Sen yoktun...

    Senden gelecek bir tek haberi bekledim.
    Saatler asırlar gibi geldi,
    geçmedi.
    Çalan her telefonu
    yüreğimin deli bir çağlayana dönen
    atışlarıyla açtım.
    Senden başka duyduğum her seste
    hep aynı
    hayâl kırıklığını yaşadım.
    Onlar beni duymak istiyordu,
    bense seni.
    Sen yoktun...

    Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi
    karanlığın kucağına
    uzattım her gece.
    Bir an önce sabah olsun diye uykunun
    beni çekip almasını istedim.
    Olmadı.
    Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan,
    kaç gece
    merdivendeki ayak seslerini dinledim
    gelen sensindir diye.
    Sen yoktun...

    Her yağmurla birlikte hüzün de yağdı bu kentin üzerine.
    Bulutlar yalnızlığın işaretiydi benim için.
    Beni ıslatan yağmur olmadı.
    Ben senin özleminle sırılsıklamdım her mevsim.
    Hayat; merhaba dedi bahara çiçek çiçek.
    Uzun kıştan sonra
    gelmez dediğim göçmen kuşların dönüşünü gördüm.
    Sen yoktun...

    Her istasyon her otogar adresim oldu.
    Bir trenden inersin sandım.
    Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım.
    Ya da yolculuklara vurdum kendimi.
    Kimsenin uğramadığı köylere,
    adı duyulmamış
    kasabalara gittim.
    Senden bir iz aradım.
    Sen yoktun...

    Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım.
    Kıyılarda tükettim bekleyişlerimi.
    Hep sensiz gemiler geçti limanlardan.
    Ben gemicilerin hasret türkülerine eşlik ettim.
    Sen yoktun...

    Gözümden bir tek damla yaş akmadı.
    Onlar sana aitti, sana kalmalıydı.
    Kimselere söyleyemedim acılarımı,
    bekleyişimin öyküsünü kimselere anlatamadım.
    Nice fırtınalar koptu yüreğimde.
    Dalgalar dövdü hayallerimi.
    Sığınacak bir liman,
    yaslanacak bir omuz aradım.
    İçimi dökecek bir insan aradım.
    Sen yoktun...

    Her gece ay paramparça oldu.
    Her gece yıldızlar birer birer düştü sokaklara.
    Yıldızları saçına takıp gelmeni bekledim.
    Ayı avucunda bana getirmeni bekledim.
    Ve bir güneş gibi doğup
    aydınlatmanı bekledim bu kapkara dünyamı.
    Ama.
    Sen yoktun...
     

Sayfayı Paylaş