1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

"Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum...

Konusu 'Aşk' forumundadır ve KıRMıZı tarafından 20 Ocak 2010 başlatılmıştır.

  1. KıRMıZı
    Aşık

    KıRMıZı TeK BaşıNa CUMHURİYET V.I.P

    Katılım:
    22 Şubat 2008
    Mesajlar:
    27.181
    Beğenileri:
    4.777
    Ödül Puanları:
    11.580
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Karmaşıkkk
    Yer:
    TÜRKİYE
    Banka:
    374 ÇTL
    Bakışlarım öyle boş ki artık hissetmiyorum hiçbir şeyi...

    Sanki tüm duygularım gözlerimdeki tüm ışık yok olmuş ve bir daha hiç
    çıkarılamayacak kadar derinlere gömülmüş gibi.
    Nerede hata yaptım bilmiyorum.
    Zaten kurumuş olan hangi dala nasıl da bastım?

    Daha önce beni mutlu ettiğini düşündüğüm her şey yok oldu sanki.
    Neydiler ya da kimdiler bilmiyorum ama artık yoklar...

    Ümitlenme her telefon çalışında
    Koşma kapılara her adım sesinde
    Senin sandığın yıldız artık yok yerinde
    Kabul et kalbim kabul et kalbim
    Ah kalbim biz ayrıldık

    "Aşk"... Tarifini bile yapamazken öyle olabildiğimizi ya da olabileceğimizi iddia ediyoruz ne garip değil mi?
    Kocaman bir soru işaretinden ibaret olan hayatımızı bu ne idüğü belirsiz şeyin ardından koşmakla geçiriyoruz hep.
    Yakalayınca ne oluyor peki?
    Bir anlık bir huzura kavuşuyoruz ve yine bir anda o huzuru kaybediyoruz...

    Kovalamaca; o basit ve bizi hayatın ne kadar kötü yanı olursa olsun yine de yaşamaya değer olduğunu düşündüren yakalamaca oyunu en baştan ve
    yine
    yeniden
    başlıyor...

    İçimde bir şeyler kopuyor paramparça oluyorum.
    Aynı parçalar yeniden kopup bir daha parçalanıyor
    sonu yokmuş gibi garip bir yap-boz oyunu bu...

    Gitti giden dönmeyecek
    Kabul et kalbim
    Asla seni sevmeyecek
    Hayat ne zalim...

    Bağırmak istiyorum haykırmak istiyorum ama kelimeler boğazıma düğümleniyor ve susuyorum...
    Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor...
    Aslında ummadığım bir yerde ummadığım bir anda patlamaktan korkuyorum...
    Düşünüyorum da; sayılarını hatırlamadığım kadar çok olan "keşke"lerime bir yenisini daha eklemekten ve
    geri dönüşü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslında...

    O yanmadı senin kadar
    Feryat etsen neye yarar
    Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...
    Kabul et kalbim kabul et kalbim...
    Ah kalbim biz ayrıldık...

    Diğer yandan da; hayat kısa bağır çağır boşalt içini diyorum kendi kendime.
    Sonra da bu kısacık hayatı daha da çekilmez hale getirebileceğimi düşünüyorum.
    Çelişkiye düşüp yine susuyorum. Kendi içime haykırmaya devam ediyorum kimsenin duymadığından emin bir halde.

    Gözyaşlarımı içime akıtıyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor göremiyor...
    Ve "Sessiz Çığlığıma" ses vereceğin "o" günü bekliyorum...





    Alıntı
     

Sayfayı Paylaş