1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Sessizliğime Hiç Düşme..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 27 Şubat 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL





    Sen hiç gecenin tokadını yerken karanlığa ağrıdın mı?

    Dün gece kırık aynaların yüzüne düşürdüm öksüzlüğümü.
    Benim içim, hiç kadın gibi kokmadı.
    Hep çocukluk aktı damarlarımdan.
    Geveze yanımı hiç satmadım eskiciye.
    Benim hiç senin ki gibi ışıklı bir kentim olmadı.
    İşte bu yüzden hep sancıyan öfkeler bıraktım kendime.
    Bu şehir de bulamadığım her neyse o sendeydi.
    Ya sen benim ışıklı kentimdin ya da ben senin hiçbir zaman demir atmadığın o kalabalık liman.

    Neydi bizi her gün iki ye bölüp tekrar defalarca acıtan bu sessizlik?...

    Adım hiç bir zaman yazılmadı adının karşısına.
    Ya hep sen hor gördün beni kendine ya da ben hep geç kaldım sana.
    Boğazıma adının harfleri dizildi.
    Ağladım ama hala içimin ayazı akmadı.
    Yüzümden hep gece döküldü.
    Bir gece bıçak altına yatardım uykularımı.
    Hadi gece tut beni uykularımdan…

    Sen hiç aynada sallanan siluetine tükürdün mü?

    Sokaktayım…
    Bu defa kalbim biraz daha rutubetli.
    Aklım biraz daha nemli.
    Hiç başka yürekler taşımadı acımı.
    İnsan hem sakar, hem de bu kadar toy’ken bütün çelimsizliğiyle sevebilir miydi?
    Ve bir adam kendi sesiyle bu kadar susabilir miydi bir çocuğun masalına?
    Susmuştun sende diğerleri gibi.
    Diğerleri gibi görmezden geliyordun sızılarıma?
    Ne merhemiydin acıyan dilimin ne de kahramanıydın masalımın.
    Islak yüreğime değen ayak izlerinin gürültüsünü topladım.
    Avazım öldüğü kadar konuştum.
    Ve sonra sanrılı bir sokakta sana tutkalladım kendimi...
    Bak yine ikiye bölündük susturulduğumuz yerden…

    Sen hiç doğrular içindeyken yalana yenik düştün mü?

    Sağ yanım ağır geliyor sol yanıma.
    Ben hiç annem kadar güçlü biri olmadım.
    Annem ki ellerinin nasırlarında saklıyordu çocukluğunu.
    Hiç nasırlarım olmadı benim.
    Üçüncü yanlışın bir doğruyu öldürdüğünü çok sonraları öğrendim.
    Senin haricin de hiç doğrum olmadı .
    Senin dışında hep yanlışlar buldu beni.
    Öldün mü sende diğer doğrular gibi?

    Şehrin bütün sokaklarını sana kundakladım.
    Ve yine sondan başlıyorum yaşamaya.
    İnadına yasaklı küfürler ediyorum.
    Sus sus bitmiyorum.
    Ağzımda koca bir –hiç büyüyor.
    Ve ben yine paldır küldür düşüyorum kendime…

    Sen hiç benim kadar susabildin mi?




    Alıntıdır.

     

Sayfayı Paylaş