Şiirler...

Katılım
28 Eyl 2008
Mesajlar
1,460
Beğeniler
49
Şehir
İstanbul
#1
Korkmuyorum Seni Sevmekten Kaçmaya çalıştığın gerçek, Birgün karşına
çıkacak. Ve
işte o gün Kaçacak yerin olmayacak.
Ben senin varlığını seviyorum,
Yokluğunu seviyorum Sana ulaşamadığım dakikalarda. Seni duymayı Seni özlemeyi
Hiç görmesem
bile seninle olmayı seviyorum. Hiç
korkmuyorum seni sevmekten. Senin
gülüşünü seviyorum. Her bana
bakışında Gözlerinede okuduğum o
duyguyu Gözlerindeki gözlerimi
seviyorum. Gönlünü seviyorum
Özünü seviyorum senin Dudaklarındaki sözlerimi seviyorum Yine de korkmuyorum
seni sevmekten. Ben sendeki o sıcaklığı Sana olan uzaklığı seviyorum.
Yanaklarından akan göz yaşlarını En çok, dağınık olduğunda saçlarını Beni arayan
ellerini seviyorum. Yalnızlığımı seviyorum sebebi sensen Ayrılığını seviyorum,
En çok yalnız kaldığımda Beni bulan gönlünü seviyorum. Ben en çok senin bana
olan Sevgini seviyorum. İçimden haykırmak geliyor. Dünyaya sığdıramadığım seni
Kalbime sığdırmak geliyor. Ağlamak geliyor seni görmezsem Özlemek geçiyor
içimden seni Sevmek geçiyor. İçimden sana
doğru giden Bin bir türlü yol
geçiyor. İçimden sen mutlu olacaksan
Ölmek bile geçiyor gülüm. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Ben yalnızca seni
seviyorum, Ne o muhteşem güzelliğin Ne kalbimdeki özelliğin Ne de sevdiğim için
değil, Seni yalnızca sen olduğun için, Ruhun için Kalbin için Aklın ve sevgin
için seviyorum seni. Ben seni en çok
kendim için seviyorum Belki de ilk
defa bencil oluşumu Sana borçlu
olduğum için. Seni her şey için
seviyorum. Ve sahip olmadığım
Hiçbir şey için. Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Her dakika seninle olmayı
seviyorum. Gözlerimi her açtığımda Aklıma gelişini seviyorum. Her gece uyumadan
önce Seni sevdiğim aklıma gelince Sensiz uyumayı bile seviyorum Uyumadan önce
seni düşününce. Ben seni en çok Umutsuzluğumda beni bulduğun için seviyorum.
Yine de korkmuyorum seni sevmekten. Ben seni bu şehirde olduğun için değil
Benimle aynı toprağa ayak bastığın
için Benimle aynı gökyüzünü
paylaştığın için seviyorum. Geceleri
benim yüzüme vuran ay ışığı Senin de
gözlerine vurduğu için seviyorum. Benim kemiklerimi ısıtan yaz güneşi Sana da
sıcaklık veriyor diye seviyorum seni. Beş bin yaşındaki bu dünyada Benimle aynı
zamanı paylaştığın için seviyorum.
Ben seni benimle yaşadığın için
Benden hiç gitmediğin için seviyorum
Beni hiç terketmediğin için.
Ellerini seviyorum tanrıya
açıldığında Kalbini seviyorum
kapıları açıldığında Ve gözlerini
seviyorum Her karşımda kapanıp
açıldığında. Bana baktığında
İçimde yakaladığın coşkumu seviyorum,
Her bana baktığında Seni sevdiğimi hatırlamayı seviyorum. Yine de korkmuyorum
seni sevmekten. Her kibrit çaktığımda Alevin içinde seni görmeyi seviyorum. Her
sigara yaktığımda Dumanın şeklinde seni görmeyi seviyorum.
Her bana baktığında O kadar çok seviyorum ki seni sevmeyi Yalnızca sen olduğun
için hayatımda Kendimi bile seviyorum Sen olunca aklımda. Kalbimi seviyorum seni
seviyor diye Gözlerimi seviyorum seni görüyor diye.
Ruhumu seviyorum, seni ruhuna
Bu kadar yakın diye. Varlığımı seviyorum, Sırf sana borçlu olduğum için
Mutluğumu seviyorum. Gülümsememi seviyorum seni düşününce Ayakta kalışımı
seviyorum sebebi sen olunca
Yine de korkmuyorum seni sevmekten.
Ben sana olan sevgimi yazan
Kalemimi seviyorum. Senin adını yazdığım kağıdı seviyorum.
Sana olan sevgime benzettiğim
Her sevgiyi seviyorum. Bana seni hatırlatan herşeyi Sana giden yolları
seviyorum. O kadar çok seviyorum ki seni Seni kaybetmek korkusunu bile, İçinde
yalnızca, sen olduğun için Sana karşı duyduğum bir duygu olduğu için
Korkumun sebebinde sen olduğun için
seviyorum. Yine de korkmuyorum seni
sevmekten. Yine de korkmuyorum seni
sevmekten. Seni seviyorum.
 
Katılım
28 Eyl 2008
Mesajlar
1,460
Beğeniler
49
Şehir
İstanbul
#2
BÖYLE SEVDİM İŞTE
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim. Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun yüreğime. Bir başka yerde
olamazdın zaten. Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,
orada kalmalıydın.Herhangi bir konuk değildin artık. Bu yüzden ne
ağırlama faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin gerçek sahibiydin.

Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben dört mevsim baharı yaşadım
seninle. Çiçek çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf kaldı, senin
renklerin karşısında. Taze bir yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş sarı güldün. Kırmızıydın bir
ateş gibi. Ve maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim seni. Denize
tutkundum, denizi sensiz, seni de denizsiz düşünemedim.

Seni severken dünyayı da sevdim ben, insanları da... Kendime bile dar
gelirken, içinde herkese yer olan bir hayatın sahibiydim artık. En kızgın,
en tahammülsüz olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti bana. İçimdeki
sevinç yüzüme yansıdı, güldüm. Beni öylesine güldüren senin sevgindi ve
ben kaygısız, içten gülüşün ne demek olduğunu, nasıl güzel bir şey
olduğunu anladım seninle...

Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve aşamayacağım hiçbir zorluk
yoktu. Koca bir kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim. Sen elimden
tuttuğunda, patlamaya hazır bir volkan gibi hissederdim kendimi. Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme çıkan her şeyi yok edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi eritirdim, kül ederdim. Sana
ulaştığımdaysa sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek sen
girebilirdin.

Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti beni. Duruşunu, uyumanı,
gülmeni, kızmanı, şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını, çocukluğunu,
olgunluğunu sevdim. Sesini de sevdim suskunluğunu da.
Küçük oyunlarını, kaprislerini, sitemlerini, korkularını sevdim. Seni ve o
doyumsuz sevdanı, uçarı sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.

Seni severken yorulmadım. Çünkü sen yaşam kaynağıydın. Her gün yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

Sevdim işte ötesi yok...
 
Katılım
28 Eyl 2008
Mesajlar
1,460
Beğeniler
49
Şehir
İstanbul
#3
Hayatında unutamadığın biri oldumu hiç?
Her geçen saniye hayalini kurduğun,
Bir gün döner diye sabahlara kadar beklediğin
Doğan her yeni günle hıçkırıklara gömüldünmü hiç?

Sen kendi gözyaşlarında boğuldunmu hiç?
Her damlada birdaha hatırladığın
İçinde ufak bir umut elinde bir resimle çaresiz kaldığın
Telefonda çıkacak beş harfi bekledinmi hiç?
Hayatım derken düşündünmü hiç?
Karşındaki insanı ne denli mutlu ettiğini
Basit bir kelimenin ona neler hissettirdiğini
Hayatım dediğinin hayatını sana bağladığını anladınmı

Sen dünyayı bir kenara ittinmi hiç?
Sadece onu düşünerek saatler geçirdiğin
Onsuz geçen hergünde biraz daha eridiğin
Hayatın onsuz anlamsız olduğunu farkettinmi hiç?
Sen aşk acısı çektinmi hiç?
Günlerce görmediğin birisinin kokusunu aldığın
Aldığın her nefeste onu içine çektiğin
Bir vefasıza delicesine aşık oldunmu hiç?

Sen gerçek aşkı tattınmı hiç?
Ondan kalan resimlere sarılıp uyudunmu hiç?
Onsuz kaldığını anlayıp ağlayarak uyandığın
gözyaşın kızarmış gözlerinden kalemine vurdumu hiç?
Sen benim gibi sevebilirmisin hiç!!!
 
Katılım
28 Eyl 2008
Mesajlar
1,460
Beğeniler
49
Şehir
İstanbul
#4
KÖLEN OLURDUM...

Nihayetinde o alaca karanlıkta,sessiz kuytu köşelerde
Kimsesiz bir haldeyken bir parıltı gördüm orda
Ordaydı görüyordum ama uzaktı bana,ulaşılması güç bir yerdeydi
Savaş vermem,belki de bir cok seyden fedakarlik etmem gerekti onun icin
Ya da vazgecmem...
Yok hayır,ben kafaya koydum başaracağım
Ulasilmaz zannedilen bu batakta bana bakmayacak olsa da savasacagim
Beni asla farketmeyecek olsa da pesinden gelecegim
Her ne kadar kalbinde yerim olmasa da sirf senin olacagim
Bunu öyle çok istiyorum ki sevdiğim,hic bir sey bende bu denli önem tasimamisti
Asla bir şey için bukadar uğraşmamıştım
Senin açından gelip geçici bir duygu olsada bendeki
Aslında hayatımın dönüm noktasıydın sen benim
Senin haberin yok ama uğruna bu dünyada neler yapm¤¤¤i
Gece uyumam şiirler yazarım,mutluluğuna dualar ederim
Sabah erken kalkar sana ulaşabilmek için dualar ederim
Karanlık yolunda tek kıvılcım da olsa yol gösterenin olurum
Bulamadığında sıcak bir köşe alır kollarıma ısıtırım
Kırık olduğunda bu kahpe dünyaya ateşkesin olur barıştırırım
İhtiyacın olduğunda bir desteğe ömrün boyunca dostun olurum
Hatta sen iste yeter,senin için sensizde olurum
Senin için uçsuz bucaksız bu diyarda yanlız olurum
Şiir defterinin sayfaları olur duygularını bende taşırım
Doğmayan gününe güneş olurum
Duymadığında sıcak bir merhaba hayatının selamı olurum
Tek kaldığın zaman bu alemde bir ömür yanında olurum
Elimde olsa ömrümden ömür verir ömrünü uzatırım
Sen iste yeter bir ömür kölen olurum...

Ben bunların hepsini olurdum
Ama sen içten bir tebessümü,azıcık bir samimiyeti bile esirgedin benden
Umarım ben yaşadıkça bana çektirdiklerini sende yaşarsın...
 
Katılım
28 Eyl 2008
Mesajlar
1,460
Beğeniler
49
Şehir
İstanbul
#5
AŞK BENİM!!! HİÇ SENİM OLMAMIŞ...

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa …?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin, dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli, unutmalı. Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim. Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık, yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer, zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için. Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına. Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı, bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım. Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim. Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim. Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için. Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış, sanki bizi hiç yaşamamışız, sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış ve sonra yarım bırakmışız gibi. Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti, Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç senim olmamış gibi…
 
Katılım
28 Eyl 2008
Mesajlar
1,460
Beğeniler
49
Şehir
İstanbul
#7
*****SeN ve BeN*****


Güller içinde gülün beyazı olsan sen
Bahcevan olur seni beklerdim inan ben
Alnımdaki kara yazı olsaydın sen
Bahtıma razı olur hiç küsmezdim ben

Güzeller içinde nazlısı olsaydın sen
Katlanırdım severek ömrümce ben
Gazeller içinde bir saz olsaydın sen
Sırma tel olur inlerdim dertlice ben

Rüyalarımı süsleyen kız olsaydın sen
Ebedi uykuya yatar kalkmazdım ben
Mehtaplı baharda yaz olsaydın sen
Ölümsüz çınar ağacı olur bıkmazdım ben
 
Top