1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Séni SévMék İçin SaNa İhtiyacIm Yok ki Benim !

Konusu 'Aşk' forumundadır ve Sürgün Sevdam tarafından 24 Ocak 2012 başlatılmıştır.

  1. Sürgün Sevdam

    Sürgün Sevdam Özel Üye Özel üye

    Katılım:
    1 Kasım 2011
    Mesajlar:
    1.320
    Beğenileri:
    40
    Ödül Puanları:
    1.580
    Cinsiyet:
    Bay
    Yer:
    Almanya
    Banka:
    32 ÇTL
    Varlığına alışmıştım tam sen gittiğinde.
    Yokluğun varlığından daha durgun daha huzurluydu.
    Sen yokken seni özlemek
    sen varken özlemekten daha az incitti beni.

    Ömür boyu yanımda olma sözlerini
    hiçbirzaman ciddiye almamış olmam sadece şansımdandı,
    yoksa seni sevecek kadar yanıldım.
    Gidersin diye korkuyla geçen onca gece geçti,
    seni düşünerek.
    Sen asla gitmedin.
    Ama gelmedin de.
    Paylaşmayı daha küçük bir çocukken öğrenmiştim.
    Bilmezdim büyüyünce acıtacağını konu sen olduğunda.

    En son senin için çarptı bu kalp deli gibi.
    En son senin için gözlerim dalıp gitti uzaklara

    her gece olduğu gibi.
    Benim değildin belki ama.
    Hep sen, benimle tamamlanmış olan
    eksiklerine bakıp daha fazlasını isterken,
    ben sende yeni boşluklar yaşıyordum.
    Daha çoğunu isterken sen,
    bense yarımlarında kayboluyordum.
    Kaç kez vazgeç dedi bu yürek,
    kaç kez yolun kenarındaki ormana girip
    yok olmak istedi.

    Senin varlığını bilmek bile yeterken bana,
    sende kendimi yok hissetmek

    "yok olduğumdan başka" ne düşündürebilirdiki bana?
    Oysa düşünsene, ne coşku doluydu yüreklerimiz
    başlarken yeni bir hayata.
    Gecelerimizide, gündüzlerimizi de
    adamaya hazırdık birbirimize,
    koşulsuz, içten ve sımsıcak duygularımızla.
    Yaşadığımız her an unutulmaz,
    doyumsuz ve vazgeçilmez olacaktı.
    Sen bir sonbahar rüzgarında
    savrulmuş bir gül yaprağı bense taç olacaktım sana.
    Şimdilerde, kim savruluyor ve
    kim onu sarmaya çalışıyor karıştırıyorum artık.
    Ben bu uykuları, böyle uykuları unutalı çok olmuştu.
    Acı uykusu, hüzün uykusu, korku uykusu.
    Ama çok sürmez esaretim biliyorum,
    Içimdeki bu yenilginin acısı sürsede yıllarca,
    bir yolunu bulup kavuşurum özgürlüğüme.
    Şimdi gitmek zamanı belki,
    geride yaşanmış yada yarım kalmış anları bırakarak.
    Sende tüm ürkekliğinle, tüm hatalarınla,
    tüm eksiklerinle, tüm haklı gördüğün yalanlarınla
    vede vicdanınla başbaşasın şimdi.
    Hepbir şeyler tamamlancak değil ya,
    bu da böyle yarım kalsın.
    Yine yanıldım...!!!

    İlk acım değil ama en büyük acımsın...!!!

    Sevmemeye yemin etmiştim kimseleri
    kendimden daha fazla sevmeycektm
    uğruna hiç bir şey feda etmeyecektim.

    SENİ SEVMEK İÇİN SANA İHTİYACIM YOK Kİ BENİM...
     

Sayfayı Paylaş