1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Siyah Beyaz Öyküler " Gördüm... Sustum... Ağladım...Dur/ul/dum...Gülümsedim..."..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 10 Kasım 2011 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL





    Gördüm...

    Hüzün çöreklenmiş bir bakışın
    duvar diplerine sindirten acizliği anımsatan bir çaresizliğin duyulmayan çığlığı gibi duruyordun
    karalanmış sayfalar içinde...
    Ses versem duymayacak kadar derin bir hüzne daldırılmış bakışın
    ve el versem elime uzanamayacak kadar diplerinde kaldığın hayatın isyan yüzündeydi yüzün ...

    Sustum...

    Gördüklerimi görmemiş olmayı dileyecek kadar sustum...
    Susanlara isyanla geçirdiğim ömrümün her çığlık anına ihanet edercesine sustum ....
    Ve susmanın ne acımasız bir eylem olduğunu anladığımda susanlara artan öfkemle bozdum sessziliği çoğaltan herşeyi ...
    Herkesi ve her sesi...

    Ağladım...
    Öylesine bir isyanın eşiğinden dönüyordum ki ;
    bildik tüm aynalar paramparça oluyordu inanç yüzlü bakışlarda...
    Kime baksam ben kime baksam ayna hangi aynaya baksam paramparça...!
    Gözbebeklerime baktığım yere batan cam kırıklarıydı öfkeli bulutları yağmuruna kavuşturan...
    Bir damla...
    Bir damla daha...
    ...
    ...........
    Yağmur yaş olup oluk oluk akıyordu zamanda....
    Her olukta biraz kan biraz tuz...
    çokça keder doluyordu sokaklar...


    Dur/ul/dum...
    Sokak aralarında anaforlara tutulmuş yüreği fırtınadan sağ çıkarmanın
    telaşı düşerken us'adüşünceli düşünceler
    hayat öpücüklerine boğuyordu yürekten yaralı çıkmış her duyguyu
    ve mantıklı köşelere çekiyordu her birini güvenli döşeklere yatırmanın özlemiyle...
    Yağmur durduğunda durulmuştu herşey ...
    Dupduru bir bakışın aynasında ilk kez parçalanmayan bir yüzle uyanılıyorken
    güne ışık kırılmalarını yansıtmayan yeni bir aynanın keşfi yaşanıyordu gülümseyişler içinde...

    Gülümsedim...

    İçten bir gülümseyişin ne çok yaralıyı hayata döndürüşüne şahit kılınmış hayat oyununda
    yarasına tebessüm basan bir gaziydim artık ...
    Aşkın gazabından sağ çıkmayı başaran...

    Kaç eylemlik bir savaştı baksana...
    Gördüğü ateşe susarak atlayan ve ağladıkça durulan bir tebessümün öyküsüymüş uğruna kıyasıya savaşılan....
     

Sayfayı Paylaş