1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Sokak sessiz, düşen yaprak mı sahipsiz!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 27 Ekim 2011 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Eriyen bir mum misaliyim
    Ne kadar takatim kalmışsa, ancak o kadar yazan nefesim
    İbretle etrafımı seyrederim, kimi vakit dalar kuytu yerlere giderim
    Düşünmek için emek vermeyi aziz bilirim, akıl ve izanımla insan değil miyim


    Sanki sokağa ilk çıkan benim
    Mezarlığın sessizliğini andım, ürperdim neden şaşırdım
    Yoksa umutlarını kurutan bir zabitmiydim, niçin gönlümü ihmak ettim
    Ruhumu celbeden, ahdiyle bedelleştiren, kalbimi inşirah için meyletsin isterdim


    Birazdan iki kız çocuğunu fark ettim
    Sekiz ve beş yaşları rasasındaydı, yüreklerinde heyecan var dedim
    Merak etmiştim, pjamalarıyla ayaklanmışlar, içinde umut taşıyor bildim
    Ne kadar soğuktu,benim üşümem yaşlılığımdan mıydı, onların haline imrendim


    Nasılda hazla muhabbet ediyorlardı
    Biri terlikli, bir diğeri sanki aldırmaz gibiydi, zaten üşümüyorlardı
    Anne ve babaları aklıma geldi, derin bir sancı içimi sardı, duyarsızar mıydı
    Yoksa onlar uyurken habersiz mi sokağa çıkmışlardı, erken olması çok manidardı


    Tebessüm ettim, ne kadar rahattı imrendim
    Çocuğun hissiyatı böyle, şen ve şarkrak, bazen gözyaşları sağanak dedim
    Emin bir eda ile yol almalarına çok sevindim, çaresiz değillerdi, sahibe hamdettim
    Kendi çocuklarımı düşündüm,ürkek ve korkak olmalarını o çekincelere teslim ettim


    Aslında konuşmayı da çok istemiştim
    Fakat belki tedirgin olurlar düşüncesiyle, bu kanaatimden vazgeçtim
    Onları sevindirmek geliyordu içimden öyle geçirdim, üç beş para teklif edemedim
    Mesaiye yetişmek adına içimi çektim, onların umutlarında adeta ben yeşermiştim


    Rabbim bahtlarını açık eylesin
    Umutlarıyla yaşamalarını nasip etsin, kalpleri hiç üzükmesin
    Suskun bırakan an ve zaman onları ağlatmasın, hakikat için yolları açılsın
    Gönüllerinde keder ve gam korku yaşatmasın, ilim ve ihsanın mudavimleri olsun


    Dönüp bir bakkala baktım
    Henüz açılmamış, çok sessiz ve terk edilmiş misali sızlandım
    Erken işe gidenler acaba bizar mı kalıyorlar dedim, tedbir aldıklarına inandım
    Raylı sisteme bindim, hayli kalabalıktı, insanlar ve özellikle nisalar zorlanıyordu


    Neden bir tedbir almazlar
    Bu kadar insanın rahatça seyahat etmesini sağlamazlar
    Öğrenciler çoğunlukta henüz ayılmamış sanki,ayaktakiler dünden kalmış gibi
    Hayatın rengi böyle, her nefes umuduyla yol alıyor, sırları içlerinde bir sızı misali


    Nihayet inaceğim durağa geldik
    İnmek için müsaade istedim, sıkışıklığı birşekilde geçmeliydim
    Yoksa kapılar kapanıyor, ne kadar sancılansan da bir işiten olmuyor dedim
    Kalabalıktan kurtulduğuma şükrettim, bir daha yürüyerek geleceğimden emindim




    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş