1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Solgun Bir Gül Gibi Sustum..

Konusu 'Şiir' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 9 Kasım 2011 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL





    Solgun Bir Gül Gibi Sustum!


    Yoktun!
    sustum
    susmak kırgınlıksa
    sustum işte
    solgun bir gül gibi
    ıssız bir çöl gibi
    sustum


    Yolcuyum
    uzak
    çok uzaklardan geldim
    yorgunum
    ellerim boş, boynum bükük
    gözyaşı dolu heybemde
    kalbimi alıp getirdim sana
    ayrılıklarla delik deşik kalbimi
    başka bir şeyimde yoktu getirecek


    Dalımda güz türküleri
    koynumda ateş
    seni aradım kentin dar sokaklarında
    yalnız
    yorgun
    ve
    yaralı


    yoktun


    üşüdükçe, uzadı yokluğun


    Hangi çocuğa sordum ağladı
    hangi ırmağa sordum çağladı


    hangi Çiçeğe sordum boyun büktü
    hangi ağaça sordum yaprak döktü
    sığındığım kuşlar da uçtu gitti
    bir başıma kaldım ortalarda


    Sen ki, yetim bir bahçede
    bir tomurcuktun hayatın kollarında
    çiçeklerin nazlısı, küskünüydün gönlümün
    bütün gün seni aradım
    yorgun
    yaralı
    ve
    yalnız
    acılı bir yel gibi
    dolaştım durdum sokakları
    yoktun


    Pınarlara sordum akıp gittiler
    yıldızlara sordum bir bir söndüler
    sigaramı efkâr ettim savurdum gökyüzüne
    sonbahar sardı boynumu yaprak yaprak
    sonra yavaş yavaş bedenime girdi acı
    senden ne bir ses vardı, ne de bir nefes


    Gülüşünü, gözlerini, sesini takıp koluma
    vedalar bıraktığım durakta şiirler okudum
    aklımı yitirdiğimi sanıyordu,
    acıyan gözlerle bakıyordu herkes


    Sonra gözlerimi,
    ağlamaktan yorgun gözlerimi
    ulaşamayacağım uzaklara yolcu ettim
    kara trenlere mendil sallayarak.
    duygularımı bir vagona kilitleyip
    bin ah sürüp dudaklarıma
    sustum!
    unutulmuş sahipsiz şarkılar gibi
    ne kadar susulacaksa o kadar sustum
    hüzün kokulu anılara yaslanıp
    yere çaldım kara bahtımı
    ...
    İstedimki,
    kalbinin durduğu yer
    kalbimin durduğu yer olsun...




    Nuri CAN
     

Sayfayı Paylaş