1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Terk EdEcEkTiK Bu kEnTi.....

Konusu 'Okunası Yazılar' forumundadır ve __nUrAy__ tarafından 5 Mart 2008 başlatılmıştır.

  1. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    Bizi bu kentten alıp götürecek bir otobüs bekliyorduk birlikte...
    Ve sen de benim gibiydin; anlıyor, seziyordum bunu... Hiç sevmemiştin bu yalnız kenti... Ve bu terk ediş yeni bir başlangıç demekti senin için de...

    Oturacağım ‘26 numaralı’ koltuk yeni düşler, yeni yarınlar sunacaktı bana... Ve bekliyorduk işte şimdi seninle, aynı anda iki ayrı yalnızlığı yaşayarak ayrı ayrı sessizce; yarınımızı...
    Ve bu yalnız kentin bana verdiği tek güzel şeydi senin varlığın şu an benim için... Birlikte bindik otobüse... Bir an önce kurtulmalıydık bu yalnız kentten... Ve şimdi daha da sabırsız bir hüzünle bekliyorduk hareket etmesini otobüsümüzün... Bitiyordu işte dün... Ve biliyorduk; dün, bugün veya yarın, sizin hızınızla görecelenen, algılanılan kavramlardı... Ve şimdi biz bu otobüse binerek, bu durağan kente göre daha hızlanarak yani, hareketi yakalayacak, ve aldığımız mesafeye, yaptığımız yer değiştirmeye göre biraz daha ‘yarın’ olacaktık... Sadece birkaç dakika kalmıştı bu kaybetmişliğimizin kentini bizsiz bırakmaya... Ve diğer yolcularda biniyordu işte tek tek otobüse; yeni yarınımıza biraz daha yaklaşıyorduk yavaş yavaş... Sonra birden bu kentin yalnızlığını yenmiş suratlı bir adam durdu senin oturduğun koltuğun yanında... “Pardon” dedi... Yalancı bir utançla çıkıyordu sesi: “Sanırım burası benim yerim küçük bayan...” “Hayır!..” dedin... “Benim biletim var ama...” İkinizde biletinizi çıkardınız... Adam haklıydı... Senin biletin bir saat öncesine aitti... Özür diledin... Çocuksu bir utanç vardı yüzünde... Otobüsten inmek için hareketlendin...Ve sonra birden durdun... “Bayım” dedin... “Size teşekkür ederim... Az önce beni hayatımın hatasını yapmaktan kurtardınız... Bu otobüse binecek ve dünümü terk edip gidecektim... Ama izin verilmiyor buna... Bu bir işaretti benim için... Bu kentte kalmalıyım... Size minnettarım...” Hiçbir şey anlamamışlığın boşluğuyla bakıyordu yaşlı adam sana... Ve sen onun yanağına bir öpücük kondurarak, yüzünde sıcak bir gülümsemeyle, gözyaşları içinde indin otobüsten... Hızlı adımlarla döndün yalnız kentine, oysa yanılıyordun işaret filan değildi bu... Bu kent durağan, döngüsel bir kentti ve bir saat öncesi veya bir saat sonrası yoktu gerçekte bu kentte, bir saat sonra bineceğin başka herhangi bir otobüsle ulaşacağın yarın bizim bu otobüsle ulaşacağımız yarınla aynı yarındı...
    “Eh” dedim otobüsün camından sana bakarken,
    “biliyordum zaten; bu kent çok adi, gıcık bir kentve son adiliğini de yaptı işte...”
    Tanımadığım sevgilim...
    Dileniyorum bu sensiz sokakta yıllardır... Ve korkuyorum, bir gün yolunun bu sensiz sokağa düşmesinden ve beni dilenirken görmenden...
    Ve Tanrım!.. İşte buradasın!.. Bu sensiz sokağa getiriyor seni adımların... Ve görüyorsun beni dilenirken; şaşırıyorsun... Bir parça ‘ekmek parası’ atıyorsun önüme, ellerin titreyerek... Evine dönene kadar bekliyorsun ağlamak için; kalbimdeki sarı kadın saçlarını fark ediyorsun... Eskisinden daha çirkinsin, ve şimdi eskisinden daha çok istiyorum karikatürünü çizmeyi...
    Peşinden gitmek istiyorum...

    Ayak izlerini arıyorum yerde:

    Ayak izlerini takip etmeli ve seni bulmalıyım... Fakat ardında hiçbir ayak izi bırakmıyorsun sen yürürken... Seni takip edip seni bulmama izin vermiyorsun... Oysa, giderken ardımızda ayak izlerimizi bırakmaya söz vermiştik ayrılırken...

    Yalnızım yine her zamanki gibi... Ve yine her zamanki gibi karnımı acıktırıyor yalnızlık...

    Seni görüyorum sonra birden, sonsuz karanlığımla baş başa bir yemek yemek için girdiğim bu küçük lokantada... Ve âşık oluyor seni gördüğü o an sonsuz yalnızlığım dudaklarına... Yanına oturuyorum sessizce...

    “Dudaklarınız... Dudaklarınız beni kendine bağladı” Küçük bir tebessüm beliriyor bensiz dudaklarında... Ve sonra çatalımı dudaklarına batırıyorum... Ve yemeye başlıyorum..."
     
  2. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    GEce mi hüzünLü yoksa yokLugun karanLiginda ki ben mi?
     
  3. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    Terk edeceğim bu kenti...Tüm keşmekeşiyle kalacaksın bir başına..yanımda kalbini götüreceğim..ulaşamayacağın bri yerlerde saklayacağım onu..kalpsiz kalacaksın...bensiz kalacaksın...ve gözlerinde bir aşk hikayesi kalacak
    bana dair..bir damla yaş olup dökülecek sonra..aşksız kalacaksın..yokluğun karanlık koridorlarında sis ve pusun ortasında kaybolacaksın..artık kapılar benim gelişimi çalmayacak..telefonunun melodisi bizim şarkımız olmayacak...düşlerinde yaşadığın sevda masalının kahramanı ben olmayacağım..istesende dönmeyeceğim..beklesende sevmeyeceğim..terk edeceğim seni..terk edeceğim bu kenti..
     
  4. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    Hüznümün tadı değişti artık yar..
    Ne gece karabasanları..Ne yürek sancıları..
    Bu bendeki başka birşey artık..
    Sanki tam başımın üstünde bir ağırlık var..Ve durmadan Beni aşağıya..
    Yerin dibine çekiyor...
    O eski bildiğin güçlü yürek değilim Artık..
    Anla..
    Aynalar yabancı....Tanımıyorum Yansımalarımı..
    Kimim ben Nerdeyim?

    Yoruldum..

    Sen Nerdesin?

    Hatırlarmısın bilmem..

    "Terkedecektik bu kenti..."
     
  5. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    Öylece durmayı seviyorum ben..
    Durup ardından bakmayı..
    Sen yürümeyi seviyorsun ama arkana bakmadan..
    yaprak seviyorum ben yaprak..
    Kuru, yaş ayırmadan..
    Sen ezmeyi seviyorsun, neye bastığına bakmadan..
     
  6. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    güzeller hepside....

    Sen gittin.. Bir zifiri karanlık, bir zından yalnızlığı, ağır bir boşluk bıraktın geride. Gittin ve dönmeyeceksin bir daha. Haklısın gidişinde, bu aşkı bitirmekte haklısın. Tek söz söyleyemedim. Yüzüne bakamadım. Karşında ağlamadım. Eridim, tükendim, bittim. Sonsuzlukta bir insan nasıl olur.. sesi soluğu nasıl duyulur?

    Elveda aşkım.. Elveda sevgilim. Sen kendini hiç böyle gereksiz, böyle değersiz, böyle yapayalnız hissettin mi? Ayrılık ölüm kadar acı ve soğuk.Aynalara bakıyorum. Aynada gördüğüm ben değilim. Gözlerim cehennem ateşi.. dudaklarım mühürlenmiş. Ellerim titriyor. Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı. Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim.

    Sevinçlerim, hayallerim, umutlarım, renkli dünyam elveda.. Elveda yaşamak.. Yaşamın anlamı elveda. Kimse farkında değil yokluğunun. Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor. Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini.

    Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun, ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak, denizlerin ovaların üstünde uçuyordum. Güneş kadar yakındı bana aşk. Güneş kadar sıcak ve parlak. Bıraktın birdenbire, kanatlarım kesildi. Hızla çakıldım yere, boşluğun içindeyim, şimdi hiçbir şeyim.Oysa dünyanın en zenginiydim. Bütün çiçekler bizim için açardı, bizim için ballanırdı meyveler, ekinler bizim için bereketli, sular bizim için çağlardı. Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim. Yönümü yolumu şaşırdım. Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi, sürüklenmekteyim.

    Sen bensiz nasılsın, bilmiyorum. Rahat mısın, mutlu musun, bu kadar çabuk beni unutur musun?.. Nasıl birden mazi olursun?

    Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim, dudaklarında yüreğimi erittiğim, uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin? Kimlesin?.. kimlerlesin?.. Kimlerle oynaşır gönül eğlersin? Ben burada, terk edip gittiğin yerdeyim.

    Elveda aşkım.. Elveda birtanem.. Elveda sevgilim! Elveda sana..

    (Ismail Akbulut)
     
  7. __nUrAy__

    __nUrAy__ Usta

    Katılım:
    8 Ocak 2008
    Mesajlar:
    523
    Beğenileri:
    12
    Ödül Puanları:
    630
    Yer:
    Dünyanın Merkezindeyim...
    Banka:
    28 ÇTL
    Bana bir masal anlat bu gece....
    Senden... benden...
    Kaybettiğimiz "mutlu son" lardan olsun içinde..
    Yalanda olsa anlat..
    Yalanlarına bile ihtiyacım var gözlerinin...
     

Sayfayı Paylaş