1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Türkçe kelimeler (c-ç)

Konusu 'Türkçe & Dilbilgisi & İmla Kuralları' forumundadır ve Hazangülü tarafından 6 Haziran 2009 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    991 ÇTL
    CABADAK: Hayret, şaşma
    CABALAK: Yabalak, yaygın
    CAĞIMDA: Yaratıcı, üretken
    CAĞIMDI: Lütufkar, iltifat eden
    CAĞLI: Namuslu, dürüst
    CAKŞI: Yakşı, yakışıklı, güzel
    CALMAN: Yalman
    CAMAN: 1- Yaman, 2- Kam, büyücü
    CAMANBAY: birl. Caman/Bay..Şamanist gelenekte, obanın büyücüsü,doktoru, kötü ruhları kovan kişi
    CAMUGA (Camuka) Kızgın, asabi
    CANİK: Tüccar, ticaret erbabı
    CANKU: Meşveret
    CARIP: Yakın, dost, çok yakın arkadaş
    CARLIK: Yarlık, emir, ferman
    CARTI: Şık, alımlı
    CARUZ: Heyecan
    CATUK: Halim, haluk
    CAV: Gösteriş, afi, fiyaka
    CAVANKUL: Uygurlar döneminde ordunun sol cenahını ve oradaki askerlerin tümüne verilen ad
    CAVILDAK: Neşeli, şen şakrak
    CAVLI: Gösterişli, cafcaflı
    CAYMAZ: Cesur, kararlı
    CAYNAK: Pençe, Doğan pençesi
    CEBE: 1- Silah,ok, cephane 2- Zırh
    CEBEN: Gayretli, çalışkan
    CEBENOYAN: Cebe/Noyan
    Çengiz Kagan’ın dünyaca ünlü komutanı ve yakın arkadaşı.(Çengiz’in bütün Türkleri bir bayrak altında toplama fikrinin mimarı bu ulu kişidir.)
    CELASUN: (Çalasun) 1- Delikanlı 2- Cesur, savaşçı 3- Becerikli, eli tez.
    CELAYIR: (Çalayır) 1- Bilgin, gün görmüş, tecrübeli 2- savaşçı
    CELDEN: Yel, yel parçası
    CELME: Çalım, fiyaka, gösteriş
    CENGEL: Hafif, ince
    CENGİZ: Çengiz, Tengiz, Deniz
    CEREN: Ceylan, ahu, gazel
    CERKİN: Hısım, yakın
    CERKUDAY: birl. Yer/Kutay Eski dönem yer tanrısı
    CETİK: Yetkin, uzman, olgun
    CETİZ: Yetkin, becerikli
    CEYRAN: Ceren
    CIDA: Mızrak, kısa saplı mızrak
    CIGI: Şamanist gelenekte ,iyi ruh. Boy ve oymakları kötülüklerden koruduğuna inanılan ruh
    CILDUZ: Yıldız
    CILIMGA: Kağan ve Han’ların mektuplarını yazmakla görevli kişi
    CİBELİK: Sonsuz, sonsuzluk
    CİCİ: (Cicik, cicek) 1- Çiçek, gül 2- Konuk 3- Sevim, sevimlilik
    CİDAGU: Yetkin, yetenekli, becerikli
    CİDE: İri, uzun bir ağaç türü
    CİGA: Taç, gelin başı
    CİĞİL: Hafif, yeğni, kolay
    CİLMAYA: Türk mitolojisindeki efsanevi kanatlı at
    CİNGİL: 1- Galip, utkan 2- Güvenilir,sadık
    CİNGÜ: Zafer, utku
    CİVİL: İyi ruh, temiz , arınmış ruh
    COLAY: (Yolay) birl. Yol/Ay...Kazaklarda “ayağı uğurlu” kişiler için kullanılır.
    COLDA: Yolcu, yola çıkan
    CUCİ: 1- Cici, çiçi, cicik, çiçek, çuçu, çuçi 2- Konuk..Bu ad daha çok, beklenmeyen doğumlar sonrası kullanılır ve bu yüzden “konuk” anlamını içerir
    CULUM: Narin, nazik, hassas
    CUMUK: Yumuk, yumulmuş
    CUPAR: Parfüm, güzel koku

    ÇABA: Gayret, enerji
    ÇABACI: Gayretli, enerjik
    ÇABAK (Çaba)1-Çabuk,çevik 2- Küçük bir göl balığı türü
    ÇABAR: 1- Çapar, davranır 2- Ulak, kurye, elçi
    ÇABUK: (Çapuk) Çapan, çaba gösteren, çabalayan
    ÇAÇA: 1- Savaş baltası 2- Gemici 3- Çiçi, çiçik
    ÇAGAVUN: Bal arısı
    ÇAĞ: 1- Zaman, vakit 2- devir, devran 3- su sesi, şırıltı
    ÇAĞA: Yavru çocuk
    ÇAĞAN: 1- Bayram, eğlence 2- Şimşek 3- gürz, çakan 4- Beyaza kaçan beyazımsı
    ÇAĞANAK: Çalgı, enstrüman
    ÇAĞAŞ: Kırlangıç
    ÇAĞATAY: birl. Çağ/Atay
    1-Çağının en ünlüsü 2- çağdaş, çağının ilerisinde
    ÇAĞDAŞ: Çağın insanı, aynı çağda yaşayan kişiler
    ÇAĞIL: 1- Su sesi 2- Çakıl taşı
    ÇAĞILDAK: Çağlayan, şelale
    ÇAĞILTI: 1- Su sesi, suyun taş ve kayalara çarparken çıkarttığı ses
    ÇAĞIN: 1- Şimşek , çakın 2- Gürz, topuz
    ÇAĞIR: Çağırı, çağrı
    ÇAĞIRGAN: Çağıran, davetkar
    ÇAĞLA: 1- Namuslu, dürüst 2- Erik türlerinden bir yemiş
    ÇAĞLAK: 1- Namuslu, dürüst 2- Çağlayan, şelale
    ÇAĞLAR: Şelale, çağlayan
    ÇAĞLASUN: Dürüst
    ÇAĞLAV: Dürüst
    ÇAĞLAYAN: Şelale
    ÇAĞLAYIK: Şelale
    ÇAĞLI: 1- Dürüst 2- Yakışıklı, güzel
    ÇAĞLIN: Meşhur ve liyakat sahibi
    ÇAĞRI:1- Mesaj, davet 2- Doğan kuşu, doğanın bir çeşidi
    ÇAĞRUK: Katı, sert
    ÇAKA: 1- Savaş baltası 2- Çakı 3- Fiyaka, çalım, gösteriş
    ÇAKALOZ: 1- Fener 2- İlkel bir top silahı (Top mermisi yerine çakıl taşı atan)
    ÇAKAN: 1- Gürz,topuz 2- Şimşek
    ÇAKAR: 1-Deniz feneri 2- gürz
    ÇAKI: Kesici, yontucu küçük bıçak
    ÇAKICI: 1- Çakma eyleminde bulunan 2- Çakı ustası
    ÇAKIL: Çakıl taşı
    ÇAKIN: 1- Şimşek 2- Kıvılcım
    ÇAKIR:1- Doğan türü bir avcı kuş 2- Gürz 3- Şarap, içki
    ÇAKIRCA: Doğan türü bir avcı kuş
    ÇAKIRCI: Eskiden saraylarda, özel olarak doğan terbiyeciliği yapanlara verilen bir sıfat
    ÇAKMAK:..Çak kökünden türeyen, vurmak, kesmek, bölmek eylemi için kullanılan bir sözcük
    ÇAKMUR: Tutumlu, eli sıkı
    ÇAKTU: İri yapılı, gösterişli
    ÇAL: Kılıç darbesi, darbe, vuruş
    ÇALAP: Ulu ruh, Kadiri mutlak (Eski dönem Tanrı sıfatlarından)
    ÇALGAR: Çalıcı, vurucu
    ÇALGIÇAY: Taştan yapılmış el değirmeni
    ÇALIK:1- Silahşör, iyi kılıç kullanan 2- Çelik 3- Mesaj, haber 4- Haşarı, yaramaz
    ÇALIM: 1- Gösteriş, fiyaka, kurum 2- Kılıcın keskin tarafı
    ÇALIMLU: Gösterişli, çekici
    ÇALIN: Çiğ, jale
    ÇALIŞ: Azim, ceht
    ÇALIŞGAN: Çalışkan, işgüzar
    ÇALKARA: Doğan türü bir avcı kuş
    ÇALKIN: Darbeci, hamleci, vurucu
    ÇALMA: Maden üzerine yapılmış oyma, işleme
    ÇALMAN: Çalıcı, vurucu
    ÇALUK: Çalık
    ÇAM: Bir ağaç türü
    ÇAMUR: Sazlık, bataklık
    ÇANAYAZ: Berrak, billur
    ÇANDAR: Karışık, karma
    ÇANDIR: Karışık
    ÇANGA: 1- Soylu 2- Pençe
    ÇANGAL: 1- Çok sık ağaçlı bölge 2- Budaklı ağaç
    ÇAPAN: 1- Ulak, haberci 2- Enerjik,- çalışkan 3- iş elbisesi, eski giysi
    ÇAPAR: 1- Enerjik, çalışkan 2- Giysi 3- Saldırgan 4- ulak, haberci
    ÇAPGIN: Enerjik, koşan, ardından giden
    ÇAPGUR: Tufan, afet, deprem
    ÇAPIN: Atak, hücum, savlet
    ÇAPITGAN: Saldıran, saldırgan
    ÇAPLAN: Bir şahin türü
    ÇAPLI: Şahin türü bir avcı kuş
    ÇAPTI: Koşan, seğirten
    ÇAPTUĞ: Ünlü, çok tanınan
    ÇAPUL: Çap...mak kökünden, vuran, saldıran, alıp götüren vb. eylemlerin tümü
    ÇARDU: Cinli, perili
    ÇARMAGUN: Görevli, görevlendirilmiş , emir almış
    ÇAŞKA: Sabi,bebek, yavru
    ÇAŞUT: Haberci, muhbir, ajan
    ÇAT: Yansıma, yayılma, ün
    ÇATAK: Çatal, çatallı, iki kollu değnek
    ÇATAL: İki kollu, iki kola ayrılmış nesne
    ÇATGAL: 1-Yüksek dağlık bölge 2- Çatal
    ÇATIK: Çatılmış, tersleşmiş
    ÇATLI(ğ): 1-Ünlü, tanınmış 2- Gözü kara, cesur
    ÇATUK: Bıçak sapı yapılan bir ağaç türü
    ÇAV: Ün, şöhret, yansıma, duyuru, bildiri
    ÇAVA: Ünlü, tanınmış
    ÇAVAŞ: Ünlü, tanınmış
    ÇAVLAK: Çağlayan, şelale
    ÇAVLAN: Çağlayan
    ÇAVLI: 1- Ünlü,meşhur 2- Doğan yavrusu
    ÇAVUDUR: İyi üne ve şöhrete sahip olan
    ÇAVUNT: Ün, şöhret
    ÇAVUŞ: Bilgi veren, bilgi götüren, bilgi dağıtan (Çav...kökünden)
    ÇAVUT: Duvar, sütun
    ÇAY: Dere, ırmak
    ÇAYAN: 1- Dövülmemiş, dökme demir 2- İşlenmemiş ham demir
    ÇAYLAK: Kuyruğu uzun ve çatallı bir avcı kuş
    ÇAYLAN: 1-Dere kenarı 2- Çağlayan
    ÇEBER: 1- Usta, mahir 2- Hoş, latif
    ÇEBİ : (Çepi,çepni) 1- Sert bakışlı 2- Usta eli yatkın, yetenekli 3- Cebe, çebe, silah
    ÇEKEN: Cazip, cazibe, çekicilik
    ÇEKİM: Cazibe, çekicilik
    ÇEKİMLÜ: Çekimli, cazibeli
    ÇEKLİ: Armağan, hediye, düğün hediyesi
    ÇEKMERGEN: Nişancı, iyi vuruş yapan, silahşör
    ÇELEK: Bülbül, güzel öten bir kuş
    ÇELEN: 1- Becerikli, çalışkan 2- Fettan, yanıltıcı
    ÇELİK: (Çelük,çuluk) Gücü arttırılmış sert demir
    ÇELİKTEN: Çelik parçası
    ÇELİM: Beden, endam, gösteriş
    ÇELME: 1- Çalma 2- Başa örtülen bez (Bandana)
    ÇENGİN: Gösterişli, dikkat çekici
    ÇENGİZ: Deniz
    ÇENGŞİ: Mucize, olağanüstülük
    ÇEPEN: Hatip, iyi konuşan, güzel söz söyleyen
    ÇERÇİ: Ulak, haber, bildiri ulaştıran kişi
    ÇERİ(Ğ): Asker, savaşçı, toplanarak bir araya gelmiş erat
    ÇEVEN: Çevre, muhit
    ÇEVGEN: Cirit, değnek
    ÇEVRİ: Çeviri,girdap, anafor
    ÇEVRİM: 1- Girdap, anafor 2- Çevre, muhit
    ÇIDAM: Dayanıklılık, metanet
    ÇIDAMLI: Metin, dayanıklı
    ÇIDIK: Güç, dayanıklılık
    ÇIGAY (Çığay): 1- Fakir, varlıksız 2- Kurt yüzlü, kurt bakışlı
    ÇIĞ:1- su damlası, kırağı 2- kar yığını, kar topu
    ÇIĞAL: Omuz, omuz başı
    ÇIĞIN: Çıkın, bohça
    ÇIĞIR: 1- Çağ, devir 2- çığın açtığı yol 3- Dar yol, patika
    ÇIĞLA: Saf, halis
    ÇIĞLAN: Saf, halis
    ÇIĞRI: 1- felek 2- melodi
    ÇIKAN: 1- kaynak, kaynarca 2- yeğen, hala çocuğu
    ÇIKMAK: 1- çıkma eylemi 2- Kaynak 3- çakmak
    ÇILDIM: Seri- hızlı, enerjik
    ÇIMRIN: Aktif, faal
    ÇIN: (çin, çine) sağlam, dayanıklı, güvenilir
    ÇINAK: 1- sevap, hayr 2- güvenilir,sadık
    ÇINDAN: sandal ağacı
    ÇINGAY: Özü, sözü bir, sözüne güvenilir
    ÇINGILIÇ: birl. Çın(sağlam, dayanıklı) Kılıç
    ÇINGIR:1- Kopuza benzeyen bir saz 2- Çıngırak
    ÇINTAY: Soylu, güvenilir
    ÇIRAY: Yüz, eda, çehre
    ÇIRGANIŞ: Zevk, haz, tat
    ÇITIRKI: Işık, nur, ziya
    ÇİBEK: Atmaca türü bir avcı kuş
    ÇİÇEK: 1- Gül, gül çiçeği 2- Cici, cicik
    ÇİÇİKAĞAN: birl. Çiçi/Kağan
    Hun Kaganı (Ulusçuluğu, devlet siyasetine sokan ve bunun savaşını veren kişi)
    ÇİGAN: Yoksul, fakir
    ÇİGEN: Gayretli
    ÇİGENDİK: Gayretli, çalışkan
    ÇİGER: 1- Gayret,azim 2- Çökertiş,çökertme
    ÇİGERMİŞ: Çökertmiş, düşmanı bozguna uğratmış
    ÇİGİL: Olgun,gelişmiş, olmuş
    ÇİGİLVAR: Kısa ve küçük ok, özel ok
    ÇİĞDEM: Yaban çiçeği, (Itır çiçeğinin Türkçesi)
    ÇİL: Dağ tavuğu
    ÇİLDE: Kış mevsiminin en soğuk dönemi
    ÇİLDU: Hızlı, seri, çabuk
    ÇİLEN: 1- Çığ 2- Jale 3- Bir dağ çiçeği
    ÇİLENTİ: Çığ, jale
    ÇİMÇİK: Saf, masum
    ÇİNE: (Çin) 1- Sadık, güvenilir 2- Öz, soy 3- Kurt, kurt yavrusu
    ÇİNKAY: Sözüne güvenilir, özü sözü bir
    ÇİPLİ: Narin, ince yapılı
    ÇİRAY: Yüz, çehre, eda
    ÇİT: Çizgi, sınır, limit
    ÇİTER: birl. Çit/Er (sınır muhafızı)
    ÇİZGEN: Saban izi, karasabanın tarlada açtığı yol
    ÇİZİM: Resim figürü
    ÇOBAN: 1- Elinde cop (değnek, sopa) olan 2- Muhtar, oba beyi
    ÇOBAR: Değnekli, değnek taşıyan
    ÇOBAYIKMIŞ: Gönül kırıcı, haşin
    ÇOGA: Vahşi hayvan
    ÇOGAY: Yoğun, kesif
    ÇOĞAŞ: 1- Debdebe, şaşa 2- Vahşi hayvan yavrusu
    ÇOKAN: 1- Gürz, topuz 2- Hayvan yavrusu
    ÇOKU: 1- Debdebe, şaşa 2- Bolluk, bereket
    ÇOLAK (Çalak) Silahşör, iyi kılıç çalan
    ÇOLBANAK: 1- Uzak görüşlü 2- Törenin dışında kalan 3- Nikahsız ilişkiden doğan çocuk (Hakas Türklerinde)
    ÇOLDU: 1- Bahşiş, mükafat 2- Ganimet
    ÇOLPAN: 1-Kuzey yıldızı 2- Uzak görüşlü 3- Tanıdık, bildik, aşina
    ÇOMAK: 1- İri ve yuvarlak değnek 2- Bir ucunda topuz bulunan sopa, silah 3- İnanmış, inançlı
    ÇONGAR: Gürültü, şamata, nara
    ÇOPUR: Geyik ve karaca yavrusu
    ÇORA: (çura, çur) 1- Yer tanrısı 2- Cin, peri 3- Ruh
    ÇORAMAN: Cinli, perili
    ÇORLU: Cinli kötü ruhların etkisinde kalan kişi. Bu ad Şamanist gelenekten gelen bir ad dır.Eskiden bunalımlı ve toplum tarafından hoş karşılanmayan kişiler için bu ad verilirdi ve bu kişiler Kam ve Baksılar tarafından tedavi edilmeye çalışılırdı)
    ÇOTAK: Kabza, kılıç kabzası
    ÇOTUR: Kabza, kılıç kabzası
    ÇÖKERMİŞ: Çökertmiş, düşmanı bozmuş
    ÇÖKLÜ: Soylu, asil
    ÇÖKÜL: Irmakların taşarak vadilere bıraktığı tortu
    ÇÖMÇE: Ağaçtan oyulmuş su kabı
    ÇÖZELİ: Kıpçak, merkezden uzakta olan
    ÇÖZELTİ: Ayrılış, kopuş, firak
    ÇUBAN: Çoban, muhtar, obabaşı
    ÇUÇU: Şair, şairane konuşan
    ÇUĞA: (çuka) 1- Yürekli, cesur 2- Arınmış, duru 3- narin
    ÇUĞAY: Narin ve alımlı kız
    ÇULÇU: Serçe, Turgay kuşu
    ÇULUK: 1-Çelik 2- çalık, kılıç çalan 3- aceleci, heyecanlı
    ÇURAN: Ruhlarla ilgilenen
    ÇUTUR: Kılıç kabzası
    ÇUVAŞ: 1-Sakin, rahat 2- dindar, dünyaya değer vermez
    ÇÜCEN: Akıllı, aklını kullanan
    ÇÜNÜK: Çınar ağacı
     

Sayfayı Paylaş