1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Türkçe kelimeler (d-e)

Konusu 'Türkçe & Dilbilgisi & İmla Kuralları' forumundadır ve Hazangülü tarafından 6 Haziran 2009 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    991 ÇTL
    DADAK:Değme, dokunma, tatma
    DADAL: Tat alan, sezen, farkına varan
    DAĞ: (Tağ,tağ,tak,tav) Dağ...mec. genişlik, büyüklük, ululuk,heybet
    DAĞAÇA: Dağ gibi heybetli
    DAKAK: Ucu ataşli ok
    DAL: 1-Ayrı, bölünmüş 2- saldırı, büyüme, yayılma 3- batma, çıkma 4- yalınlık, çıplaklık
    DALAN: koridor, dehliz
    DALAŞ: Döğüş, karşılıklı saldırı
    DALAY: (Talay) Genişlik, ululuk, sonsuzluk mecaz eden, asıl anlamı , büyük deniz, okyanus
    DALBAY: 1- Vasi, ardına sığınılan kişi 2- Çuhadan yapılmış şapka
    Kırgızlarda- 3- avcı kuşları yakalamak için, tuzaklara bağlanarak bırakılan küçük kuş
    DALBOY: Vasi, ardına sığınılan kişi
    DALKILIÇ: birl. Dal/Kılıç mec. Zırhsız ve korunmasız
    DALKIRAN: Kırıcı, ayırıcı
    DAMLA: Su damlası , tane
    DANA: İnek yavrusu, iki yaşındaki genç inek
    DANİŞMAN: Müşavir, bilgi ve tecrübesine danışılan kişi
    DANSIK: (Tansık) Olağanüstü, fevkalade
    DARGA: Vali, üst düzey, bürokrat
    DARGUN: Alıngan, kırılan, narin
    DARI : 1- Bir tahıl türü 2- sıkı, sıkıntı, zorluk
    DARICA: 1- Darı gibi, darı niteliğinde mec. Bereketli 2- sıkı, sıkıcı, zorlu
    DARSIK: Öfkeli, hiddetli
    DARUKA : (Darga) Vali, yönetici, bürokrat
    DARULGAN: alıngan, nazlı
    DAŞKI: Taşkı, taşmış, dışarı çıkmış, dışarıda olan
    DAYAK: Değnek, baston, dayanılan nesne
    DAYANÇ: 1- Dayanak, destek, güven 2- Dayanma gücü tahammül
    DAYANGAN: Dayanıklı, metin
    DAYANGI: Köşe minderi
    DAYAR: Hazır, hazırlıklı
    DEBRET: Kımıldayış, devinim
    DAĞER: Kıymet, para, nafız
    DEĞERBİLİR: birl. Değer/Bilir Kadirşinas, vefalı
    DEĞERLÜ: Değerli, kıymetli
    DEĞİRMİ: Çevreli, yuvarlak, toparlak
    DEĞNEK: Dayanak, dayanılacak nesne
    DELİ: Usu gitmiş, azmış, dellenen, mec.gözü kara, yiğit
    DEMİR: Demir madeni
    DEMİRAĞ: Zırh, örgülü göğüslük birl. Demir/Ağ
    DEMİRDEN: Demir parçası
    DEMİRDÖĞEN: birl. Demir/Döğen mec. Acı kuvvet sahibi
    DEMİRGEN: 1- Demir, ham demir 2- temren, okun ucundaki demir parçası
    DEMİRHAN: birl. Demir/Han
    Şamanist gelenekte “ Maden Tanrısı”
    DENERİ. Dikkat, itina
    DENGİZİK: Denizcik, küçük deniz, göl
    DENİZ: Deniz, büyük göl
    DENLİ: Edepli, terbiyeli
    DEPEGEN: Tekmeleyen, iyi tekme atan
    DEPREM: Zelzele, sarsılma, kımıldama (Kişisel görüşüme göre bu ad çocuklara deprem sırasında yada deprem felaketi sonrası yaşanan, çileli günler sırasında doğan ve o günlerin anısına verilen bir addır.)
    DERİN: Derinlik...den mec. Olgunluk, bilgelik
    DERMEK: Dirilik, canlılık, bir arada tutmak
    DERNEK: Eğlence, toy, birliktelik
    DEVİN: Hareket, kımıldanış, davranış
    DEVRİM: Devirme, yıkma, devirip yerine geçme,..ihtilal
    DEYİM: Söyleniş, darbımesel
    DEYİŞ: Söyleyiş, şiirsel anlatım, ozan dili
    DIVRAK: Yakışıklı, alımlı, civan
    DİBEK: 1- Ağaçtan oyulmuş büyük havan 2- Yayık ağaç
    DİK: 1-Yükseklik, yükseliş 2- kararlılık, yıkılmazlık, caymazlık 3- inat
    DİKEÇ: Sütun, dikil, dikilmiş
    DİKMEN: İnatçı, kararlı
    DİLEK: Dil ile istenen, dile getirilen istek, arzu, murat, dilek
    DİLER: Dileyen, dileyici
    DİLİM: kesik, bölüm, bölünmüş, biçimlenmiş
    DİNÇ: Zinde, sağlam, dirençli
    DİNLER: Terbiyeli, munis, muti
    DİP. Baht, talih
    DİPÇİN: 1- Bahtı açık 2- Sağlam, dayanıklı
    DİREK: 1- Dirilik, sağlamlık, ayakta kalmak 2- Temel, dayanak 3- Vezir,bakan
    DİREN: Direnç, karşı koyuş, dirilik
    DİRENÇ: Direnme gücü
    DİRENGEÇ: Destek, dayanak
    DİRGEN: 1-Dirilik,2- harmanda kullanılan demir çatal
    DİRİ: (diri, dirik, Tiri, tirik) Can, ruh, canlılık, canlı
    DİRİL: Can, ruh, tin
    DİRİM: Yaşam, sağlık, canlılık
    DİRLİG: Yaşam, hayat
    DİRSE: Derse, söylerse, konuşkan
    DİZİK: (dizi) Kolye, takı
    DİZLEK: Hazır cevap, konuşkan
    DODURGA: 1- Dolgun, doyumlu 2- doyuran, doyurucu 3- açık, net, berrak
    DOĞA: 1- Tabiat,doğallık, ortaya çıkış 2- Huy, yaradılış, fıtrat
    DOĞAN: 1- Soylu bir av kuşu 2- Doğmuş, olmuş, ortaya çıkan
    DOĞRU: Dürüst, yalansız, sözüne güvenilen
    DOĞRUL: 1-Doğruluk, dürüstlük 2- Ayakta duran, dirençli
    DOĞU: Güneşin doğuş yönü
    DOĞUÇ: Doğuş,doğma, ortaya çıkış
    DOĞUDAN: Doğulu, doğu yönünden gelen
    DOĞUŞ: Doğma, ortaya çıkış
    DOKUNAK: Dokunuş, değiş, mec. Ağır, mahsun,yürek sızlatan, yüreğe dokunan
    DOKUNÇ: Dokunak, hüzün
    DOKUZ: Dokuz sayısı, Türklerin en çok eskilerden beri uğurlu sayılarındandır
    DOKUZ ARKA: Dokuz/Arka (...Eski dönemlerde soyluluk gösterme ve belli etmesi açısından, bir kişinin babasından itibaren geriye doğru dokuz atasının sayılıp açıklanması..)
    DOLANDI: Dolanan, gezgin
    DOLU: 1-Bilgin, tecrübeli, öğretmen 2- Bütün, tam, eksiksiz 3, Şamanist gelenekte ve Alevi_Bektaşi gelenekte, içki, şarap 4- kısa süren, iri taneli yağmur
    DOLUN: Tam, bütün, eksiksiz
    Yakut Türklerinin eski bereket Tanrılarından
    DOLUNAY: Ayın on dördü, ayın en güzel hali
    DOMANİÇ: 1-Dumanlı bölge 2- Tümsek, engebeli arazi
    DONAT: Giyim, kuşam, zenginlik, cömertlik
    DOMURCUK: Gül, tomurcuk
    DONATMIŞ: Giydirip, kuşatmış, sevindirmiş, cömertlik göstermiş
    DONATUR: Cömert, eli açık, bağışlayıcı
    DONSUZ: Çıplak, fakir, varlıksız
    DORA: Doruk, zirve, şahika
    DORAN: (Duran) Diri, canlı, yaşayan
    DORU: 1- Doruk, zirve 2- Kara ile kızıl arası renk (At rengi)
    DORUK: Zirve, uç, şahika
    DOYMADUK: Doyumsuz, sevilmeye doymayan, doyulmayan
    DOYUM: 1- Doymak, tatmin 2- Ganimet, bereket
    DOYURAN: mec. Cömert, hayr sahibi, iyilik sever
    DÖĞEN: 1- Dövüşçü,döven 2- Ekin saplarını ezmeye yarayan, altında çakmaktaşı bulunan geniş tahta
    DÖĞER: 1- Döver 2- değer, kıymet 3- Kalın, enli bir ağaç
    DÖĞERLİ: Değerli
    DÖĞÜŞ: Dövüş, savaş, kavga
    DÖĞÜŞGEN: Kavgacı, savaşçı
    DÖKÜMHAN: birl. Böküm/Han 1- Dökmekten döküm 2- Düğüm, bağ
    DÖLEK: 1- Çok döl veren 2- Koyunun kuzuladığı yer 3- İtibarlı, saygıdeğer, maharetli
    DÖLEN: Muti, sevgi gösteren
    DÖNDER: (Döne, döndü gibi “dönmek” fiilinden türetilmiş, çocukları ölen ailelerin, yeni çocukları olduğunda kullandıkları adlardan)
    DÖNDÜ: Dönüş yapan (Reenkarnasyon) çocukları ölen ailelerin verdiği adlardan
    DÖNGEL: Saat
    DÖNGÜ: Dönüşüm, başa dönüş
    DÖNGÜN: Dargın, gönlü kırık
    DÖNMEZ: Kararlı, cesur, azimli
    DULAK: Dolu, olgun, tecrübeli
    DUMAN: 1- Sis, kırağı 2- ateşten çıkan gaz
    DUMLU: 1- dumanlı, sisli bölge 2- Soğuk ve ayaz alan yer
    DUMRUL : 1- Okun sivri ucu 2- Başı dumanlı, efkarlı
    DURA: (Durak) 1- yaşam, hayat 2- Sağlamlık, dayanıklılık, kalıcılık 3- ev, yaşanılan yer, barınak (Bu ad, çocukları ölmüş ailelerin yeni çocukları olduğunda yaşamda kalıp uzun yaşaması ve sağlıklı olması dileğini içeren adlardandır ve çok eskilere dayanan bir gelenekle bu gün de sürdürülmektedir.Durak, Dursun, Durmuş, Durdu, Yaşar, Tokta, Tok, Toka, Toktamış, Turan vb. adlar da hep aynı psikoloji ve geleneğin ürünüdür.
    DURAK: (Dura) Yaşam, hayat
    DURAN: (Turan) Durucu, kalıcı, yaşayan, canlı
    DURCU: Durucu, kalıcı canlı
    DURDU: 1- Duran, kalıcı, canlı, yaşayan 2- Yaşam, hayat
    DURGAÇ: Durak, durulan, yaşanılan yer
    DURGUN: 1- Durulmuş, süzülmüş, arınmış 2- Sakin, sükuna ermiş, kendi halinde
    DURMUŞ: 1- Duran, yaşayan, canlı 2- Yaşam, hayat
    DURSUN: Durması, yaşaması istenen
    DURU: 1- saf, sade, berrak 2- Duran, durgun
    DURUK: Duru, durucu
    DURUL: 1- Sükun bulmak, huzura kavuşmak 2- Günahsızlık, arınmışlık
    DURULCA: Masum, günahsız
    DURULMAZ: Afacan, yaramaz
    DURULMUŞ: Tatminkar, sakin
    DURUM: Yaşam, hayat, süreğenlik, duruş
    DUVA: (Düve)
    DUVAK: Örtül kapanmış, gelin başı
    DUVAN: (Doğan)
    DUYAN: Duyucu, hissedici
    DUYAR: Duyarlı, hisli, duygulu
    DUYARI: Duyarlılık, hislilik
    DUYGU: His, duyum
    DUYUŞ: Duyum, hissediş, duyarlılık
    DUYUŞAN: Duyan, hisseden
    DÜĞÜN: (Töğün, Toygün) Toy günü, yemekli eğlence
    DÜŞ: Rüya, aniden ortaya çıkış
    DÜŞELGE: Pay, hisse
    DÜŞERGE: Miras, pay
    DÜŞÜNGÜ: Düşünerek üzülme, kafaya takma, üzülme, teessür
    DÜVE:1- Genç inek, dananın büyüğü 2- Döven, dövüşçü
    DÜVECİ: Dövücü, dövüşçü
    DÜVEHAN: birl. Düve/Han
    DÜVEN: (Döven)
    DÜYECİ: Dövüşçü, döğüşçü
    DÜZ: (Tüz) 1- Doğru, doğruluk, gerçek 2- Soy, kök, döl 3- Kural,kaide
    DÜZE: Düzen, uslup, tarz
    DÜZEN: Kural, kurallar bütünü
    DÜZGE: Süs, makyaj
    DÜZGÜN: 1- Düzülü, düzenli, muntazam 2- Gidişat, teamül

    EBİNEvin) Tane, öz
    EBİNÇ: Refah, huzur
    EBİRİ: Erim, erdem, fazilet
    EBREK: Dayanıklı, sebatkar
    EBREN: 1- Evren, kainat 2- Felek, talih
    EBRET: Ayrılım, ihtilaf
    EBRÜK: Dayanıklı, sebatkar
    ECE: (Eçe)
    ECEVİT: 1- Çalışkan ,, aktif 2- haşarı, yaramaz
    EÇE: 1- Dahi, çok akıllı, çok zeki 2- Saygıdeğer, görgülü hanım
    EÇİNE: Doğru sözlü, sözüne güvenilir
    EDE: (Edi, Ata) Atalık, hatırı sayılan, sözü dinlenen kişi
    EDERKON: birl. Ede/Kon (Konmaktan can, ruh)
    EDGÜ: 1- İyi, güzel, hoş 2- Adil, adaletli 3- Eğitmen, öğretmen
    EDGÜDİ: 1- Eğitici, öğretici 2- İyi, ala
    EDİ: Eda, ata, saygıdeğer ulu kişi
    EDİGE: 1- İyi, iyi kalpli 2- öğretmen
    EDİK: Kısa konçlu çizme
    EDİL: (İdil,etil, atil) iyilik, güzellik
    EDİZ: 1- Kıymet, kıymetli 2- Yüksek, Yükselmiş
    EGE: (Eke,Öke)1- Dahi, çok akıllı 2- Egemen, sahip 3- Bakıcı, eğitici
    EGEMEN: 1- Hakim, sahip, kendinden başkasını dinlemeyen, buyrukçu 2- bilge kişi, dahi
    3- ağa, ağabey
    EGİT: Göz değmesi ve nazara karşı göz kenarlarına sürülen bir ot
    EĞBER: Eğri, eğrilmiş
    EĞİLMEZ: Gururlu, mağrur, dik başlı
    EĞİN: Eğirilmiş
    EĞİR: 1- Sarış, çeviriş, kuşatma 2- bükme, kıvırma
    EĞNEZ: Narin, zayıf, ince
    EĞREK: Sık, bol
    EĞRİ: Eğik, bükük mec. Saygılı, alçak gönüllü
    EĞRİM: Pınar, göze, küçük çağlayan
    EKE:1- Dahi, çok akıllı 2- Sahip, egemen 3- bakıcı, eğitici
    EKEÇ: Cana yakın ve çekici kız
    EKELİK: Deha, kıymet
    EKİM: 1- Ekin ekme eylemi 2- Yarım, ziraat
    EKİN: 1- Mahsul, tarla ürünü 2- tarlaya ekilip olması beklenen her türlü bitki
    EKİNCİ: 1-İkinci (erkek, ya da kız) 2- Rençber, çiftçi
    EKSÜK: Azlık, yokluk, yoksulluk
    EKŞİ: Eksi,eksik, azlık, yokluk
    EL: 1- İl, Ülke, Memleket 2- İlgi, bağlantı 3- Barış, Sukunet 4- Kolun, bilekten aşağısı
    ELA: (Ala) Renkli alacalı
    ELBAN: (İlban) Devletçi, devletine bağlı, sadık
    ELBİR: birl. El/Bir mec. Elbirliği, işbirliği, imece
    ELCEK: 1- Ekin biçme aracı 2- Munis, sessiz
    ELÇİK: Eldiven
    ELÇİ: 1- Devletine bağlı, devletçi 2- Devleti adına aracılık eden, haberci, temsilci
    ELÇİM: Demet, tutam
    ELÇİN: 1- Demet, bağ, buket 2- Ekin biçerken kullanılan bir alet 3- Devlet görevlisi, devletine bağlı
    ELDEK: 1- basiret, kabiliyet, eylem gücü 2- Yedek, elde bulunan
    ELDEM: 1-Alışkın, yetişkin 2- Sevimli, cana yakın 3- evcil koyun
    ELDÜZ: birl. El/Düz Yurtsever
    ELEZ: (Eliz)Arı,duru, temiz, munis, uyumlu
    Yakut destanlarında bekaret tanrıçası (Ulu Tuyun’un kızı)
    ELGAY: Yurtsever
    ELGİN: 1- Konuk, öncelik verilen kişi 2- Gurbetçi, yurdundan uzak
    ELGÖRMÜŞ: Gezgin, seyyah
    ELGÜN: Halk, avam, halktan kişi
    ELİBOL: Cömert, eli açık, sahi
    ELİK: Usta, eli yatkın
    ELİŞ: Usta, maharetli
    ELİTAŞ: Cimri, eli sıkı
    ELİTEZ: Becerikli
    ELKATMIŞ: birl. El/Katmış Ülke fethetmiş, algan
    ELKİN: 1- konuk 2- Yolcu
    ELÖVER: Yurtsever
    ELTUTAR: birl. 1- El/Tutar mec. Yardımsever, hayırşinas 2- Fatih, Algan
    ELVEREN: Olgunlaşan, yeterlilik kazanan
    EMÇİ: Doktor,eczacı
    EMEÇ: Amaç, gaye
    EMEK: 1- Gayret, cehd, zahmet 2- Güç, enerji
    EMEN: 1-Can, ruh, hayat 2- Ağaç dikmek için açılan çukur 3- meşe ağacı
    EMET: Sınır, mesafe
    EMGEK: Emek, zahmet, güçlük
    EMLEK: Duygulu, merhametli
    EMRE: (İmre) Düşkün, aşık, hayallerle yaşayan
    EN: (Yen)1- Derinlik, genişlik 2- Av 3-Kıyı 4- Arka
    ENÇU: Sükun,huzur,ruh derinliği
    ENDEŞ: Eşit, müsavi
    ENEÇ: Meyil, meyilli
    ENİK: (enük, enek)Genişçe, yayık
    ENGİN: 1- Genişlik, derinlik, yayıklık 2- ufuk, ufuk çizgisi
    ENİCUK: Hısım, kavim- kardeş
    ENİŞ: (Enuş) 1- İniş, yokuşun karşılığı mec. Rahata ve huzura erme 2- Uçlarda, ekstrem
    ENKİŞ: Tecrübeli, deneyimli, olgun
    ER: 1- Olgun,olmuş, ergin, yetişkin erkek 2- Asker, çeri
    ERÇE: birl. Er/Çe...Erkeğe yakışır biçimde
    ERÇİN: Ülkenin idari bölümlerinden her biri (İl, ilçe, kasaba vb.)
    ERDEM: ( Ertem) Fazilet, bilgelik, yücelik, hünerlilik
    ERDEMÇİ: Erdem sahibi
    ERDEMLÜ: Erdem sahibi
    ERDEN: Er parçası, erden olma
    ERDİN: Ermiş, olgun
    EREK: Erişilmek istenen, ülkü, hedef
    EREKLİ: (Ereğli) Ereği olan
    EREM: Müjde, iyi haber
    EREN: 1- Olgun, 2- Hür, bağımsız 3- Din ile bütünleşmiş
    ERENTÜZ: birl. Eren/Düz
    T...Tuva ve Çuvaş Türklerinde, “Terazi Yıldızı”
    EREZ: 1- Erişilen, mutlu olunan 2- Cesur, gözü kara, dayanıklı
    ERGEN: Olgun, deneyimli
    ERGENE: 1- Güçlülük, egemenlik 2- Maden dağı 3- Dağlar arasındaki geçit
    ERGENEKON: 1- Maden dağı 2- Dağlar arasındaki yurt
    ERGİ: Eriş, olgunluk, deneyim
    ERGİL: 1- Bilgili, deneyimli, yetişkin 2- Savaşçı, cengaver
    ERGİN: 1- Ermiş, olgun, irfan sahibi 2- Savaşçı, cengaver
    ERGUN: 1- Yumuşak huylu kişi 2- Hızlı koşan at 3- Argun
    ERİK: Ermiş, olgun, bilge, filozof, becerikli
    ERİKEN: Ermiş, olgun, bilge
    ERİM: 1- Müjde, iyi haber 2- Felsefe, derin bilgi 3- Vade, zaman
    ERİNCİK: Mahçup, utangaç
    ERİNÇ: 1- Olacak, olması gereken, kaçınılmaz sonuç 2- Nimet, bolluk
    ERİŞ: Gaye, erişilmesi istenen
    ERİŞEK: Ülkü, gaye
    ERİŞEN: Ulaşan, vasıl olan
    ERİŞKİN: Olgun, kamil, ermiş
    ERK: 1- Güç, kudret 2- İktidar, erklik, hükümranlık 3- Bağımsızlık,egemenlik
    ERKE: 1- Egemen, güç 2- İşve, naz, cilve 3- Çekicilik, çekiciliği kullanma istek ve yeteneği
    Türk mitolojisinde, Ülgen’in dokuz kızından biri ve namus tanrıçası
    ERKELİ: Egemen
    ERKEM: Nazlım, işvelim, edalım
    ERKİ: 1- Güçlü, egemen, erke 2- Atik, çevik
    ERKİN: 1- Bağımsız, otorite tanımaz 2- Başına bıuruk, kendi bildiğini okuyan 3- Sürekli, süreklilik
    ERKİNDİK: Erkinlik, bağımsızlık, hürriyet
    ERKLİG: Egemen, kuvvetli, şevkatli
    ERKMEN: 1- Bağımsız, başına buyruk 2- Bekar, evlenmemiş
    ERLİK HAN: birl. Erlik/Han
    Şamanist gelenekte “Cezalandırma Tanrısı”
    ERMAN: 1- Erdemli, güç, mert 2- Kutsal, mukaddes
    ERMİŞ: Olgun, müdrik
    ERNEK: Küçük parmak, serçe parmağı
    ERSE: Ermesi, olgunlaşması istenen
    ERSİN: 1- Uzun ömürlülük dileği 2- Olgunluk, bilgelik dileği
    ERSÜ: Fazla, çok fazlalık
    ERTE: 1- Seher, şafak 2- Yarın, gelecek, sonraki, halef
    ERTEGİ: Destan, lejant
    ERTEN: Tan, şafak
    ERTİK: Meslek, sanat
    ERTİM: Olgun, erişkin, bilge
    ERTİN: 1- Mahsun, hüzünlü 2- Kendine yeten
    ERTİNGÜ: 1- Olağanüstü, fevkalade 2- Efsane, mit
    ERZENE: Doruk, zirve, en üst
    ERZİ: Veli, vasi, yönetici
    ERZİK: 1- Asıl, ana, temel 2- Soylu ve yiğit
    ESBOL: birl. Es/Bol ...Çok zeki, çok akıllı (Usu-bol)
    ESE: 1- Mutluluk, sağlık 2- Yel, esinti
    ESELİK: Selam, selamet
    ESEN: 1- Sağlık, selamet 2- Yel, yumuşak yel
    ESENLÜ: Esenli, sağlıklı
    ESER: Esinti, yel
    ESİ: Yel, esinti
    ESİM: Esinti
    ESİN: 1- Esinti, yel 2- soluk, sağlık, nefes 3- İlham
    ESİNTİ: Yel, hafif yel
    ESİRGEN: 1- Arkadaş, dost, yaren 2- korunan, yakınlık duyulan
    ESİRGENÇ: Nazlı, nazenin
    ESİRKİŞ: Merhamet, acıma duygusu
    ESKİN: Yel, yel alan
    ESLEK: 1- Yumuşak başlı, uysal 2- Selam, selamet
    ESNEK: Uzayan, genişleyen, esen
    ESRİGÜN: birl. Esri/Gün...fırtına
    ESRİK: Mecnun, kendinden geçmiş
    ESRİMİŞ: Kendinden geçmiş
    ESTELİK: Yadigar, hatıra
    ESTİ: Yel, esinti
    EŞİM: Çalışkan, becerikli
    EŞİNGEN: 1- Çalışkan 2- Eşit, müsavi
    EŞİTGEN: İşitken, işiten, dikkatli
    EŞKİN: 1- Hızlı, atik 2- Dayanıklı, metin 3- Rüzgarlı bölge, rüzgar alan bölge
    EŞLİK: Dost, yaren, refik
    ETGÜ: 1- İyi, iyilik 2- Etki, şiddet
    ETİGE: Öğretmen, mürebbiye
    ETİL: İtil- idil
    ETİNGÜ: Olağanüstü, fevkalade
    ETİZ: Yüksek, ulu
    EVCİL: Evine bağlı, evcimen
    EVCİM: 1- Evcimen, evcil 2- İşgüzar, hamarat
    EVCİMEN: Evine bağlı
    EVCİMİK: Ekonomist, muktesit
    EVDEŞ: Hanım, erkeğin eşi
    EVGİ: İvedi, acele
    EVGİN: 1- Aceleci, telaşlı 2- Evcil, evine bağlı
    EVİN: Cevher, öz, nüve
    EVİRGEN: 1- Tedbir, tedbirli 2- Dönüşüm, çevirim
    EVREN: 1- Kainat 2- Ejderha, canavar 3- Baht, talih
    EVRENSEL: Evreni kaplayan, evreni içine alan
    EYGİ: İyi, salih, temiz
    EYGİŞ: İyi kişi, iyi insan
    EYGÜ: İyi, iyice
    EYİN: Vücut
    EYİNÇ: Refah, mutluluk
    EYLEM: 1- İş, iş görme, çalışma 2- Etkileyici davranış 3- Durdurma, önünü kesme
    EYLETMEZ: Amansız, aman vermez
    EYLETÜR: İyilik sahibi, cömert
    EYLİK: İyilik, yardım, iane
    EYMEN : 1- Alçak gönüllü, mütevazı 2- Yardımsever, hayırşinas
    EYMÜR: (Eymir) İyilik sahibi, hayırşinas
    EYTEMİŞ: Güzel konuşan, tatlı dilli, hatip
    EYÜGE: İyi,iyice
    EZDİ: Ezen, ezici, baskıcı
    EZGİ: 1- İyi, iyilik, 2- Uyum, ahenk 3- Acı, üzüntü 4- Name, hoş sada
    EZGİN: Ezik, ezilmiş, acı çekmiş, mahzun
    EZİLGEN: Mazlum, zulüm görmüş
    EZİM: 1- Belirti, iz 2- Zorunluluk, mecburiyet
    EZİNÇ: 1- Belirti, iz 2- Ezginlik, mahzunluk
     

Sayfayı Paylaş