1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Türkçe kelimeler (h-i-i)

Konusu 'Türkçe & Dilbilgisi & İmla Kuralları' forumundadır ve Hazangülü tarafından 6 Haziran 2009 başlatılmıştır.

  1. Hazangülü

    Hazangülü Forum Onuru

    Katılım:
    7 Haziran 2006
    Mesajlar:
    9.885
    Beğenileri:
    117
    Ödül Puanları:
    4.480
    Banka:
    991 ÇTL
    Türkçe'de h harfi yoktur. Ancak zamanla "K" harfi ile başlıyan bazı kelimeler H harfi ile başlamıştır.




    HAN:1- Devlet başkanı 2- Kağana bağlı, özerk devlet başkanı 3- beylik başkanı, yönetici
    HANIM: 1- Han’ın dişisi 2- Soylu kadın 3- Han’ın evdeşi (Hatun) 4- Türk töresinde, kadınlara
    olan saygıyı ifade eden genel bir sıfat
    HANLI: Yurttaş, Bir Han’a bağlı kişi, Bağımsız bir devletin mensubu
    HATUN: (Katun) 1- Kağan’ın evdeşi, kraliçe 2- Saygı duyulan, görgülü hanım
    Türkçe’deki, kadın sözcüğü buradan gelir.
    HOMAR: (Humar) Yakışıklı, çekici, güzel, süslü, fiyakalı
    HUN: (Kul) Koyun, koyunlu
    HUŞ: Bir çam ağacı türü


    IDAÇU: Muhafız, koruma
    IDUĞ: (Iduk) Kutsal, tanrısal
    IĞAÇ: 1- Ağaç, ağaçlıklı bölge 2- Fersah
    IĞAR: Kıymetli, ağır
    IĞDIR: 1- İyi, hoş, hoşluk 2- Yetkin, ehil
    IĞIRCIK: Fecir
    ILAÇIN: Laçin, şahin kuşu
    ILANKU: 1- Kıvrak, atletik 2- Ulu, Ululanmış, yüce
    ILDIR: 1- Ürküt, ürkütücü 2- Berk, sert
    ILDIRIM: Yıldırım, berk
    ILDUZ: Yıldız, necm
    ILGAR: 1- Gayret, cehd 2- Atın, dört nala gitmesi hali
    ILGAT: Kapalı, müphem, belirsiz
    ILGIM: Serap
    ILGIN: Hoş kokulu bir bitki
    ILGIT: Ilık, tatlı, sakince, yumuşakça
    ILICA: 1- Ilımlı, ılık, ılıkça 2- Yunak, hamam
    ILIK: Soğukla sıcak arası
    ILIMAN: 1- Ilık, ılık hava 2- Uyumlu, sakin, mutedil
    ILKI: 1- At yavrusu 2- At sürüsü
    ILKICI: At çobanı
    IMIRGI: Taze, körpe
    IMRAĞ: (Imrak, İmre, Emre) Aşık, şayeste, geçkin
    INAÇ: Yar, canan
    INAK: 1- Han ve Kağanlara yakın olan kişi “Hasbey” 2- Gamsız 3- Canan, yar
    IRAZ: (Irıs, uraz) 1- Baht, talih, mutluluk 2- Cesaret, gözü pek olma
    IRGA: Talihli, şans, şanslı
    IRIM: 1- Büyü, efsun 2- İçinden su akan toprak, arazi
    IRLAYU: Irlayan, yırlayan, akarak uzaklaşan, ırmak
    IRMAK: Akarsu
    ISIK: (Issıg-Issık) Isı, sıcaklık, hararet
    ISIYEL: birl. Isı/Yel...meltem
    ISRIK: Okşayıcı, sarıcı, ısıtıcı
    ISSIK: Isık, ısı
    ISSIZ: Soğuk, tenha, cansız, kimsesiz
    ISTIK: Sıcak, ılıman
    IŞBARA: 1- Çalışkan, hamarat 2- birl. Isı/Bora
    IŞIK: Aydınlık, nur
    IŞIL: Yarul, nur, ziya, ışık parıltısı
    IŞILTI: Işık parçası
    IŞIN: Güneş parıltısı, ışık parıltısı, yansısı
    IYIŞ: Armağan, hediye, ihsan

    İBAR: Parfüm, koku, misk
    İÇ: 1- Öz, görünmeyen yan, bir nesnenin öz yapısı 2- İçerde kalan kısım, iç kısım
    İÇBUYRUK: birl. İç/Buyruk
    Saraylardaki iç hizmetle görevli kişi
    İÇEN: (İçin) İçli, duygusal
    İÇER: İçeride, kapalı, mahfuz
    İÇERGE: (İçergu) İçten, samimi
    İÇGE: İçeri, içerde, dahili
    İÇGELİK: birl. İç/Gelik ..İçten gelen, doğal davranış, samimiyet
    İÇGER: İçe alan, içe bağlayan, tabi kılan
    İÇGİN: İçli, içten, samimi
    İÇİGEN: 1- İç geçiren, içli 2- Sabırsız, aceleci
    İÇİK: 1- İçli, duygulu 2- İçerde, dahilde, devlete tabi
    İÇİM: 1- Duygu, hassasiyet 2- Yudum, yudumluk
    İÇİNGİR: İçli, hassas
    İÇİT: İçilecek nitelikte, içimi güzel
    İÇKUR: Savaş meydanı
    İÇLEK: İçli, narin, hassas
    İÇLİ(K): Duygulu, hassas
    İÇTEN: Samimi,açık, dürüst
    İÇTENLÜK: Samimiyet
    İDE: (Ede, İdi) Ululuk, nüfuz, kudret
    İDEGE: Ulu, nüfuz sahibi, edici, yapıcı
    İDEGER: Eder, yapar
    İDEKLİ: Yapıcı, edici, güçlü
    İDER: 1- İzci, takipçi 2- Yapan, yapıcı, edici
    İDGÜ: 1- İyi, güzel 2- Tanrısal, mübarek
    İDİ: (İdik) 1- Tanrı, rab, sahip, efendi 2- Tanrısal, Tanrıdan gelen, mübarek, kutlu
    İDİKUT: birl. İdi/Kut...Kut sahibi, Tanrıdan gelen, Tanrıya yakın, Tanrıya benzer, Tanrı tarafından görevlendirilmiş vb. anlamları içeren ve Uygur kağanlarının büyük çoğunluğunun kullandığı bir unvan
    İDUK: İdi, Tanrısal, mübarek
    İGAN: Yıkan, yıkıcı, deviren
    İGİT: 1- Yiğit 2- Bakıcı, eğitici
    İĞDİ: (İğdir) Yetkin, ehil, iyice
    İĞREK: Saf, temiz, duru, arı
    İĞSEN: Kayıtsız, ilgisiz
    İĞSİZ: Salim, selametli
    İKİNÇ: İkinci
    İKİZER: İkizlerden her biri, benzer
    İKŞİT: Yürekli, bagatur
    İL: 1- Doğuş, oluş, oluşum 2- Bitişme, bütünleşme, doku 3- Devlet 4- Yurt, yer, konak, memleket,diyar 5- Halk, ahali, insan topluluğu 6- Barış, sulh
    İLAÇAN: birl. İl/Açan ..İl almış, fatih, algan
    İLAÇİN: Laçin, şahin
    İLBAY: birl. İl/Bay .. Vali, bakan, beylerbeyi
    İLBEY: birl. İl/Bey
    Otmanlılar döneminde asker toplayıp, onların eğitim ve lojistiğini sağlayan kişilere
    verilen bir unvan
    İLBİ: Büyü, sihir
    İLBİLGE: birl. İl/Bilge ( Devlet yönetiminde bulunmuş ve devlet tecrübesi olan)
    İLBİLİG: 1- Devlet bilgisi ve deneyimi 2- Devlet arşivi
    İLBİLMİŞ: birl. İl/Bilmiş Yurtsever, yurduna bağlı
    İLÇİ: Devlete hizmet eden, devletin hizmetinde olan
    İLÇİN: Devlet görevlisi, devlete iş gören
    İLDAŞ: Yurttaş, hemşehri
    İLDEM: Pişman, nadim
    İLER: Oluşum, bitişim
    İLEY: Civar, etraf
    İLGEN: Kanıt, delil, ispat
    İLGERÜ: 1- İleri, ileride 2- Doğu, doğudan 3- Bolluk, refah
    İLGEZDİ: birl. İl/Gezdi, Gezgin, seyyah
    İLGEZER: birl. İl/Gezer, Gezgin
    İLGİ: Bağlantı, bitişim, alaka, özen
    İLGİK: Barışsever, barışçı
    İLGİNÇ: İlgi çeken, ilgi duyulan,enteresan, sıra dışı
    İLGİR: Barışçı, barışsever
    İLGÖRMÜŞ: birl. İl/Görmüş, Gezgin
    İLGÜ: Amaç, hedef
    İLGÜY: Nazlı, nazenin
    İLHAN: birl. İl/Han...Bölge Hanı, Kağanlığa bağlı özerk han
    İLİDİ: Yarar, fayda
    İLİG(ğ): 1- Ünlü, tanınmış, meşhur 2- İlk, birinci, başlangıç, ortaya çıkış
    İLİK: İlk, birinci, önce
    İLİNGİ: Devletine bağlı, devletinin hizmetçisi
    İLİŞ: Bitişik, yakın
    İLK: Başlangıç, doğuş, çıkış, öncelik
    İLKE: (Ülke) Kurucu, yapıştırıcı, oluşturucu..(Günümüz Türkçe’sinde,”prensip, düstur” anlamında)
    İLKİ: ilk, ilkin, birinci
    İLKİN: Birinci, öncelikli
    İLKUŞ: birl. İl/Kuş Kartal türü bir avcı kuş
    İLLİ: Bağımsız, özgür, devleti olan
    İLMEN: Devletç devletine sadık
    İLSİRET: birl. İl/Siret ..Düşmanın devletini yıkıp, esir eden, devletsiz bırakan
    İLTEMİŞ: birl. İl/Demiş ..Yurtsever
    İLTER: Yurt koruyucusu, yurduna sahip çıkan, yurtsever, yurdunu toparlayan
    İLTERİM: birl. İl/Terim
    İLTERİŞ: birl. İl/Teriş, Yurdunu ve budunu derleyip, toparlayan, bir aya getiren ve yücelten
    İLTÖRE: birl. İl/Töre, ..Devlet geleneği
    İLTUTMUŞ: birl. İl/Tutmuş, Algan, fatih
    İLUN: 1- Ulu,yüce 2- Soylu 3- Genç, cıvan
    İLYIĞDI: birl. İl/Yığdı, Algan, fatih
    İME: Em, çare, derman
    İMEÇE: Birliktelik, emek ortaklığı
    İMEN: 1- Emen, can, ruh 2- Kayın ağacı
    İMER: Hayırsever, iyilik sahibi
    İMGE: 1- İyi, yararlı 2- İz, belirti 3- Tasavvur, zihinsel sembol
    İMİŞÇİ TUNGATAR: birl. İmişçi/Tunga/Tar..Kaplanlarla dövüşen cesur kişi
    İMRAG (imrağ-İmrak): Aşık, derviş, dost
    İMRE (Emre-İmrağ): 1- Ağabey,ağa 2- Beylerbeyi 3- Aşık, derviş, dost
    İMREN: İmrenmekten...imrenilen, iç geçirten
    İNAK: 1- Kardeş, kardeş çocuğu 2- Han ve beylerin en güvenilir adamı ve yardımcısı
    İNAL: 1- Soylu, Kağan yada Hanların ana tarafından akraba 2- Anası Kağan yada Han soyundan olup babası kara budundan, halktan olan kişi 3- Avrupa’daki, kont, baron vb. unvanların Türkçe’deki karşılığı 4- Emin ve güvenilir kişi
    İNALÇIK: Küçük İnal
    T...1- Uygur kağanlığı dönemi bey ve komutanlarından 2- Haverezmler devleti bey ve
    İNAN: İman, inanç 2- Kural, akide 3- Emniyet, güvenlik
    İNANGU: İnanılan, güvenilen, mutemet
    İNANIR: İmanlı, inançlı
    İNCE: Hafif, yeğni, nazik
    İNCESEN: Huzur ve güvenlik, sükunet
    İNCİ: (Yinçi, yinçgü) 1- işve, naz,eda 2- Sessizlik, ıssızlık 3- İstiridye türü deniz
    kabuklusundan çıkan tane, takı
    İNÇGÜ: İnce, narin
    İNER: İnmek...den mec. Alçak gönüllü, mütevazı
    İNERBAŞ: birl. İner/Baş mec. Alçak gönüllü
    İNİ: Kardeş, karındaş,kayın birader
    İNİSİ: Küçük erkek kardeşi
    İPAR: Parfüm, misk
    İPEK: (Yipek) İpek böceğinin ipeği (İp...kökünden)
    İRÇİ: 1- Yırcı, halk ozanı 2- İr.ik, iricik 3- Yirçi, yerci, toprak sahibi
    İRÇİK: 1- İricik 2- Er, küçük er
    İREN: 1- Sert, katı2- Araç, vasıta 3- Ürek, yürek
    İRENÇİN: 1- Bağımsız, başına buyruk 2- Güçlü, dayanıklı
    İRGE: 1- Yırlama, söyleme, okuma 2- Ergin, olgun
    İRGİN: (İrge) Uygurlar ve Karluklar dönemi memuriyet unvanlarından
    İRİK: Sert, katı, iri
    İRİM: Müjde, iyi haber
    İRİS: 1- Kurtuluş, hürriyet 2- Iras, ıraz
    Türk mitolojisindeki tanrıça adlarından “kötü ruhları kovup, tamuya gönderen tanrıça”
    İRKİL: 1- Ululuk, heybet, cesaret 2- Aksakal,kam, baksı
    İRKİN: Olgun, bilge, ulu
    İRKİT: Ürküt, ürkütücü, heybetli
    İRKLİ: 1- Güçlü, muktedir 2- Yüksek dereceli memur
    İRNEK: (Emek) Serçe parmak
    İRŞİ: Peri, peri kızı
    İRTEGÜN: birl. Erte/Gün Sabah
    İRTEM: 1- Erdem, fazilet 2- Marifet, hüner
    İRTİŞ: Hüner, hünerlilik
    İRTÜK: Değer, kıymet
    İSEN: 1- Esen, yel, rüzgar 2- Doğa, tabiat 3- Açık, net, sahih
    İSTEK: İsteyiş, arzu
    İSTEM: İrade, dileme erki
    İSTEMİ: İstem, irade, dileme ve buyurma erki
    İŞBARA: (iş, devinme, davranma) Bara /Var, varlık) birl. İş/Bara
    İŞÇEN: İşgüzar, hamarat
    İŞGÜN: (İçgün) Kızıl yapraklı bir yayla çiçeği
    İŞİM: (İçim) İçtenlik, samimiyet
    İŞİTGEN: İşitici, dinleyici,öğüt dinleyen
    İŞLEK: 1- İdmanlı, eğitimli 2- İşgüzar, çalışkan
    İTBARAK: birl. İt/Barak (Barık, baraka)
    Türk mitolojisinde adı geçen köpek
    İTGÜÇİ: İteleyen, itici, yapıcı, destekçi
    İTİK: Yetik, yetkin, uzman
    İTİMGEN: İteleyen, itici, destekçi
    İTMAÇ: Alet, edevat, takım
    İTMİŞ: (Etmiş) Yapıcı, uzman, uzmanlaşmış
    İVECEN: Aceleci, telaşlı
    İVGİN: (Evgin) Ateşli, sabırsız, telaşlı
    İYBA: Utangaç
    İYE: Güç, kudret, erklik, sahip olma
    İYEUZA: birl. İye/Uza, Güçlü, egemen ve uzman
    İYİ: İyi, yararlı ve uğurlu
    İYİK: 1- İyi, uğurlu 2- Heves
    İYİM: 1- Güzellik,hüsn-i niyet 2- Dost, canan, yaren
    İYİMSER: Olayları iyi gözle gören ve yorumlayan
    İYNEM: Dost, ahbap, yaren, canan
    İZ: Basma, ezme, sıkıştırma, kesmek, yarmak...bildiren kökten; yarık, yara, kalıntı, belirti
    İZGİ: (İZGÜ) 1- İyi,kutlu 2- Akıllı, zeki 3- Adil, adaletli
     

Sayfayı Paylaş