1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Umut mu sandım, nasıl hayale daldım!

Konusu 'Mustafa CİLASUN' forumundadır ve MustafaCİLASUN tarafından 15 Eylül 2011 başlatılmıştır.

  1. MustafaCİLASUN

    MustafaCİLASUN Twitter:@mustafacilasun Özel üye

    Katılım:
    20 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    2.164
    Beğenileri:
    729
    Ödül Puanları:
    3.830
    Cinsiyet:
    Bay
    Meslek:
    Kamuda yönetici- http//www.facebook.com/mcilasun
    Yer:
    Kayseri
    Banka:
    0 ÇTL
    Sanki derin bir hastaydım
    Makus talihim için gam içinde bir candım
    Kalbin samimiyetiyle inandım, ruhumla yaşamak için kandım
    Ne kadar ahmak olduğumu anladım, keşkelere sığınmayı ne sandım, ağladım


    Tenhaların efradıda ardım
    Her nefesten gizlediğim nazarlarla hicrandım
    Suskun kalmak için sanki yaşardım, hüzün içinde hıçkıran farktım
    Derd-i gamımı kmseye anlatmadım, anlayamayacakları adına korku yaşadım


    Yıllar sel misali akıp gitti
    Yadımda sakladığım ne varsa sanki hayalimdi
    Ümit içinde nefeslendiğim bilmem ki ne kadar bilindi ve hissedildi
    Sevmenin sessizliği içine çekti, deryanın ahengine kattı, fırtınalar hiç duyulmadı


    Sanki başka bir alemdeydim
    İçimi titreten için iradeden vazgeçen bir kederdim
    Bir ömür ümit ile dirildim, ruhumu firkate salan nefesle irkildim
    Asla bir rahatsızlık vermedim, gönlümün figanı hissedilsin diye umutla bekledim


    Ne vakit bir saz dinlesem
    Bestekarın içten dile getirdiği meram ile yüzleşsem
    Hasredemediğim melalimi kal etmeyi hiç korkmadan serdetsem
    Her kadresinde beslediğim ümidi dile getirsem, gönlümün hıçkırığını ayan etsem


    Artık vakit çok geç oldu
    Gün kararmaya yüz tutup, gönlüme kilidini vurdu
    Hicran ne kadar müthiş bir olguydu, hüzün zerkeden bir oktu
    Sanki nefesim durdu, gözyaşlarım kan oldu, içim ne hazin birşeklide burkuldu


    Bir kimseye sözüm olmaz
    Akidemin ahengi neden kalbimi ülfetiyle korumaz
    Yeis sinemden çıkmaz, sabır yakıp kavurmaz, kanaatin serinliğine katmaz
    Aşkın edebi ruhuma tesir edip susturmaz, firkatin suskun sancısı içimden çıkmaz


    Niye ağlamak istiyorum
    Ummanın kuşatan feysiyle yol alıp umutlanmıyorum
    Taktir-i ilahiyi ne sanıyorum, nasibi niçin hakkıyla şehredemiyorum
    Aklı ve izanı iradem için esir alıyorum, bahtımın nefeslerini hoyratça harcıyorum



    Mustafa CİLASUN
     

Sayfayı Paylaş