1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Yazıl(ma)mış Roman

Konusu 'Aşk' forumundadır ve ~meLek~ tarafından 22 Ağustos 2013 başlatılmıştır.

  1. ~meLek~
    Cadı

    ~meLek~ GalataSaray'ım

    Katılım:
    15 Temmuz 2013
    Mesajlar:
    3.052
    Beğenileri:
    188
    Ödül Puanları:
    3.330
    Cinsiyet:
    Bayan
    Meslek:
    Öğrenci (:
    Yer:
    Napcan geLcenmi ki?
    Banka:
    109 ÇTL
    sayfalarca yazıl(ma)mış ölüm romanı gibisin ; harflerin tuzak , kelimelerinse lanet kokan... belki bir son ya da ihtimaller dışında ki kavuşma...

    sen... varlığının yoksulusun , bilindik yalnızlık keşfinde unutulmuş kayıp roman ; aslında unutulmaya bile layık olmayan küçük bir kindarlık abidesisin asık suratlarda kalan... sen oysa içimdeki kimliktin ; beni ben yapan !


    -bir roman daha düştü yetim kalan aşklara... belki de atık zamanlarda yenilmiş sevgi yanılsamalarına . kirlenmişim ! kader yoksulu yalnızlıklar da karalara yazılınca ; sağır duvarlar ısmarlanmış yüz(üm)deki tebessüm bile... her şey o kadar sıradan ki...


    ...hüzün sarmalında düşlerimi yitiriyorum , anlıyor musun ?.. hani neye sarılacağımı bilmeden / kayboluyorum . yaşam , hilelerle dolu ; inan kabıma hiç sığmıyorum, taşıyorum. önlerimde gölgesiz duvarlar , perişanlığıma gülüyorlar... çıldırıyorum !

    ( sen oysa içimdeki kimliktin... beni ben yapan ! )


    ../ ömrümün bir yanında tutsak gibi kalışlarımın hesabını veriyorum ; içimdeki masumluğuna olan inancım da olmasa...


    - seni çok özledim / yaşamda sakladığım ne varsa sana dair – tanığım olsun... sevgime. kaybolduğum kuytularda yalnızlıklar dolaşırken etrafımda ; ben hep seni aradım . içimde zehir gibi dolaşan kimsesizliğin oldukça , inan kendime kalmalarda kahroldum . elimde titreyen resmine bakıp ta-dirildim ... yalan(ım) yok yağmursuz günlerde de sırılsıklamdım .../ seni nasıl özlemem sevgilim !..


    ...hüzün sarmalında düşlerimi yitiriyorum , anlıyor musun ?... sensiz gecelerde tutunabildiğim tek hayalinken ; ben nasıl yalan da olsa aldanmam hayalinin gerçek olduğuna...

    -bir roman daha düştü yetim kalan aşklara... satır aralarında saklı kalan tozlu kelimelere yaslandı her şey ; ne kadar da güzeldi... gizemliydi , gülümseyeceğin günleri bekliyorlardı...


    sakın kızma ! isyanıma ve solan düşlerimdeki masum kalp tıpırtılarına ; onlardı her şafak söküşünde yokluğuna soyunan ... anlıyorsun değil mi sevgilim ? seni özleyen bedenimdi içinde ruhun olan...

    ( seni , içimdeki isyanınla sevdim ve sadece “ çok özledim” yalanım yok !.. )


    - sevenler acı çeker sevgilim !.. biz varolmaya yeminleşelim yine de... hani yalnızlık , yokluğa sevdalanmışken ; biz bütün mevsimlerde yağmuru , rüzgarlı günlerde beklemeyelim... sadece sevdiğimizi , sevdiğimizde söyleyelim ,olur mu ?..

    .../ yalanım yok ! seni çok özlüyorum...


    “ sevgilim !..bütün zamanları unutturacak sevgi çokluğuna var mısın ?..”

    alıntı
     

Sayfayı Paylaş