YEDİYÜZ OTUZ GÜN

~Esinti~

Yoğurda sütü bozuk dediler.Gitti ayran oldu
Katılım
15 Ksm 2015
Mesajlar
1,186
Beğeniler
1,656
#1
Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Geçmiş her günü seninle dolu saatler.



Uğramamış geçerken zaman, sen şehrime.

Dökülmüş sararmış yaprakları şehrimin,

Kesilmiş soluğu sensiz alınan her nefesin.



Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Ve yarın 731. gün.

Sadakatimin üçüncü yılı.

Ne çabuk ihanet etmiş zaman,

Aklımda oysa ilk görüşüm gözlerini,

Dün gibi, an gibi, şu an gibi.

Her geçen gün her şey biraz daha sen gibi,

Sokaklar, caddeler, bu şehir ve onlarca ruh…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Gözlerin her gününde var olmuş yılların.

Sıralarını eskitmişiz lise yıllarımızın.

Ve kazımışız o sıralara ayrılıklarını bakışlarımızın…

Her şey sen olmuş o sıralarda;

An gibi, sen gibi, senin gibi…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Heyecanla uyanışları kalmış her sabahın zihnimde,

Gecelerime kazınmış hayal gibi sabahlar,

Yazlar kalmış, kışları sevmişim

Oysa mevsimlerden hala sonbahar…

Günleri saymışım aylar geçmiş

Hal bu ki yıllar benimle elimde kalan.

Tam iki yıl olmuş ,730 gün…

Işıkları sönmüş tek tek bu şehrin

Sokaklar kapamış geceye gözlerini,

Rüzgârla karışık ulaşmış ruhuna karanlık.

Kalmamış mecali doğmaya güneşin.

Bir adam sigarasını yakmış;

Sarmış dertlerini dumanına,

Bir kadın sevmiş;

Yazmış dertlerini satırlarına…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Gün doğmuş, güneş batmış, ağlamış günler.

Tutunamamış yıllara,

Tutamamış ellerini, gözlerine bakamamış.

Eskitmiş sevgisini, şarap gibi yıllanmış sevgi,

Terk etmiş içinde olduğun bu şehri.

İstanbul’a kaçmış, İstanbul’da biraz sen gibi…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Tanımamış kaçışlar engelleri,

Kız kulesi seni anlatmış, deniz kusmuş biraz seni.

Nasıl oluyor da tanıyor bizi bu şehir?

Geceler sana uyanıyor karanlıklar sana,

Sen kokuyor hatta bu lanet şehrin denizi.

Aksi, asi, uslanmaz bu şehir.

Kemirir ruhumu bedenim,

Sabahın tam üçündeyim,

Şafak var ufukta,

Hüzünlü bu şehir, hüzünlüyüm ben.

An gibi, sen gibi, geçmiş gibi…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Hava soğuk yerde kar,

Mevsim kış, yalnızlık günlerden.

Ayrılık bile sen kokuyor.

Bacalardan tüten duman sarıyor bu şehri,

Şehir boğuluyor, yanıyor gözleri.

Kaldırımlar eşit hala, henüz geçmemiş saklı tümsekleri.

Tam iki yıl olmuş 730 gün…

Hem yarınlardasın, hem kalansın dünlerde,

Hem doğansın gün misali hem de bir karanlık gecelere…

Saklımdasın ey sevgili, aklımdasın her daim.

Günleri kovalayan aylar, ayları kovalayan yıllar şahit olsun ki;

Bir yerlerdesin içerimde gizli..

Kapalı kapıları şehrimin,

Kapılarını kapadığın kalbindir anahtarı.

Kimse bilmez, duymaz kimse, görmez…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

730 yıl benim için.

Güne vurumu ömür demek.

730 ayrı gece birbirinin aynı olan,

730 gün biri diğerinden ağır olan…

Her gününde aynı bakışları yüreğinin;

Sıcak, huzurlu, sonsuz ve…

An gibi, aşk gibi, âşık gibi.

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Alelacele tahliye edilmişti yüreğin,

Karışmış olmalıydım araya ben,

Alelalde bir karmaşmaydı işte.

Yanandım kurunun yanında ben,

Yaştı sevgimin her hali sırılsıklam.

Bir fotoğraf karesinde gözleri uzaklara dalan adamdın sen,

Ben o fotoğraftaki adama ömrünü veren…

Gözleri çoğu zaman boşluğa dalan başkaydın sen,

Ben her boşluğu üstüne alınan aptal âşık…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Ayrılık, acı, gözyaşı…

Zaman olmuş başıma bir hancı,

Her geçen gün kadehime içki dolduran.

Sarhoş olduğum geçtikçe, içtikçe ve sevdikçe.

Bastığın kaldırımlarda gelmek için sana adımlarımı saydığım

Yolları kahrımla eskittiğim sevdiğim…

Tam iki yıl olmuş ,730 gün…

Karanlık gece, hayat kandillerini söndürmüş uyumakta

Ayrılık yanı başımda ayakta.

Mevsimlerden ilkbahar,

Yaz kapıda, tepede güneş

Kâinat uyanmakta…

Günler çoktan teslim oluvermiş zamana

Husumet var yıllarla arasında.

Geçmiş gideni çağırmakta

Giden dönmemenin derdinde,

Kalan, kalabilmenin ızdırabında..

Tam iki yıl olmuş ,730 gün…

Geçmiş geceleri yasak günler,

Anı olmuş aşk, mutluluk acı olmuş

Düşmemiş yaş gözlerde kalmış

An gibi, sen gibi, sensizlik gibi…

Korku sarmış ruhumu bedenimin,

Ellerim soğuk yaşlı gözlerim…

Tedirginim biraz da aşık belki,

Yorgun, sevimsiz, sevgisiz yüreğim…

Tam iki yıl olmuş, 730 gün…

Havca kavrulası sıcak, nemli bulutar

Mevsimlerden yaz, yokluğun günlerden,

Hangi güne gitsem takvimde bugün…

Tarih 28 Ekim 2012.

Karanlık bir gece, ben gecede,

Gece, içimde…

Yağmur damlalarını kurutmuş

Sen yanı soğutuyor içimi güneşin,

Yok eşin, yok benzerin, yoksun elbet bilirim…

Tam iki yıl olmuş ,730 gün…

Gülleri solmuş bahçemin,

Açmış yeniden kara karanfilim.

Esmiş gürlemiş yüreğinde meltemin,

Aşık olmuşsun esen melteme,

Rüzgârına kapılmışsın kapıldığım fırtınanda.

Dindirmiş fırtınalarını yüreğinin bir meltem…

Karatmış eskittiğimiz lise sıralarımızı

Bakışlarına bulut olmuş yağdırmış yağmurlarını.

Kan olup akmış yaşların yüreğime…

Tam iki yıl olmuş ,730 gün…

Kalmamış kaçak yüreğimin sığınacak kapısı,

Tıkılı kalmış dört duvara,

Duvarlara sinmiş aşkın acısı.

Sızısı sarmış gözlerimi yaşların.

Bakışların eskimiş

Kapıldığım melteme satmışsın ruhunu, gururunu

Çiğneyip geçmiş seni bir yalan

Bağlanmışsın körü körüne

İnanmışsın ölümüne sevdiğine

Tam iki yıl olmuş ,730 gün…

Ve yarın 731. gün

Üçüncü yılı sadakatimin…

( 730 kelimeyle bile sığdıramazsın bazen bir şiire)
 
Top