Zaman Şiir Zamanıydı..

...SAKLI CeNNeT__

♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥
Katılım
6 Tem 2011
Mesajlar
16,299
Beğeniler
84
Şehir
♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
#1







Kültür mantarı gibi dört bir yanımda
acıların bittiği zamanlardı...
Zaman kelimeleri duvara yapıştırıp
hoyratça sevişme zamanıydı!..
Yelkovanla akrep ikiye bölerdi harfleri...
Ve harfleri ünlü ünsüz diye ayırmak
ırk ayrımından daha tehlikeliydi...


Zaman şiir zamanıydı!..
Belli ki hiç sevmemiştik bir çiçeği dalında...
Ellerimiz de dikenler...
Yüzümüzde maskeler...
Boğulurdu bir şiir yazılacak zaman
bir hayat kadınının gözaltı torbalarında...
Aşkın e halini ahvalini ve devasa halini
kirletmiştik izbe bir otel odasında...
Zaman kusulası insan ilişkilerine başkaldırı zamanıydı!..
Biz şiirleri devirirdik şiirler bir devri...


Bütün çıkmaz sokaklarda şiir konuşulurdu...
Çıksın diye ayyuka çıkmaza düşmüş bütün sevdalar...
Vururduk yirmi dokuz harfi ensesinden...
Sırtını dönmesine bile müsaade edilmeden...
Ki çakışırsa gözlerimiz küllenmesin diye bir şair daha...
Hiç kimseyi kıskanmamıştım!..
Bir dağbaşı meyhanesinde bir çift elâ gözü yudumlamak
yerine kelimeleri yudumlayan bir erkek kadar...


Zaman şiir zamanıydı!..
Karşıya giden bütün vapurlara bir şiir kesilirdi...
Çünkü kızlar yalnız şiirle kesilir ve kızlardan karşıya
yalnız şiirle geçilirdi...
Gerçi yaptığımız iş marjinal bir girişimdi
ama hangi kız çıkıp da diyecekti ki
''oynadın benimle kelimelerle oynadığın gibi...''
Nihayetinde ağlamayacaktı ve götürmeyecekti
bir şiiri gözyaşı seli...


Bir şiirin ilk gözağrısı olabilmek için yarışırdı
tabiat ana Tanrı'nın kucağında...
Ağaç dalları yapıştırırdı kirazları dudaklarına...
Ordan kalmıştı şiirlerde ki ''kiraz dudaklım'' felsefeleri...
Ve denizlerin bütün işvesi şaire değil şiire yaranmak içindi...
Deniz de işi bilirdi...


Zaman şiir zamanıydı!..
Şiir sadece yazılırdı...
Bir ananın yavrusuna duyduğu gibi derin bir aşkla...
Ne bakkalda ne markette satılmazdı parayla...
Yalnızca şiiri yazan kalemler satılırdı
memlekete ihanet sevdasına...
Bir yat bir de kat parasına koca bir vatanın
alnına çalınırdı bütün illegal şiirler...
Kim sevmişti vatanı en çok kutsal yüzlü analardan başka
ve kim sevmemişti bir şiirde dökülürdü ortaya...
İnce mevzuydu bir ülkenin boynuna asılı
levhaları kazıma işi...
Kalem oynatmak benzemezdi bir dansözün
yağlı göbeğini oynatmasına...
Oynatmakla oynatmak arasında
derin bir uçurum vardı zira...
Bir yağlı göbeğe salyalarını akıtan
memleketin ileri gelenleri akıtırdı kalem oynatana
bilumum yağlı ilmekleri...


Çok mu ıslak ayaklarla toprağa basmıştık ne
mesaj kaygısı gütmeyen
bütün şiirler saçlarımızda elektriklenirdi...
Şiirler bir volt yüksek olsa çarpardı bizi yaralanırdık...
Biz çarpardık bir köşebaşında şiirlere şiirler yaralanırdı...
Karakollarda sabahlardık...
Kan revan didaktik!..


Zaman bir şiir uğruna kan uykusuna yatma zamanıydı!..
Nice ihtilaller devşirilirdi rüyalarda...
Ve nice şairler devrilirdi sabah ezanlarında..
Ellerinde mürekkep izleri gözlerinde harflerle barışık ama
insanlara küskün bakışlar...
Zaman şairlerin şiirlerini öksüz bırakıp gitme zamanıydı!..




alinti..
 

Benzer konular

Top