1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Zeynep Özge Yazıcı - Aff Makamı/na..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 13 Kasım 2011 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL







    kan çiçekleri açtıran bir ayrılık var üzerimde
    gitgide uzayan bir yalnızlık, gitgide kısalan bir hayat
    ucundan tutsam, elimde kalıyor
    ve her şey bayat. . .

    ne zaman ki, sesime çığlık serserisi bir sessizlik dağıtırım
    yıkılır boran bir kahraman gibi şehrimin en ucube köşesi
    içimin aydınlıkları hep gözlerinin karasıyla karardı
    ve bir çılgınlık yapmak istercesine, beni sersefil bir yoklukla bıraktı
    şehrin, bütün ağırlıksızlığıyla üstüme çullandı. . .
    gölgelenmemiş sözlerim vardı oysa
    ve dipdiri duruşları, ellerimin
    ne zaman bir yazmak sunsam önlerine can dediklerimin
    orada başlıyordu ağlamaklı hallerim
    ve bir o kadar yalnızlıktan sıyrılmıştı kimsesizlikten kaçan herhangi bir menzilim. . .
    yormasın hayat seni, ben yanımdan
    bak
    alışıyor saçlarım nefesinin kasırgasında savrulmaya
    ve alışıyorum sen yanımdan soğutulmaya
    kirpiklerinden en son ne zaman bir aydınlık bırakmıştın gözbebeklerime!?
    çok yüksekten düşürdün beni, tutunamayanları giydim üstüme
    ve hangi gökyüzüne daldırdıysam köşe başındaki müebbetlerimi
    hiçbiri sen gibi mavi sar/a/madı acıyan yamalı yüreğime. . .


    sevdiğini sandığım
    ve çocukların içimin oyasında türküler yuvarladığı o an’lar
    ne kadar geride kaldı, hayatımın içinde kıvrılıp uyuyan –ben’li geçmiş zamanlar
    ayazımla yakardım, gecelerin aydınlığa devrilişini
    o kadar ki nefessiz kalmak gibi bir lüksüm vardı, gidişinden emanet
    ve bizde emanete hıyanet, ömrün cehennem niyazlarıyla süslenmesi demek. . .


    susmanın ‘güzel’ olduğu vakitler
    benden çoktan geçti
    ’emir’ için susmaktır dilimin vaziyeti


    gözlerimde, yağmur sonrası ıslanmış bir kara şehir
    dizlerimde, öylece ve sessizce iliklenmiş bir titreme nöbeti
    aklım oynaşır ve düşünmek diye bir şey kalmaz, her şey ezberleşir. . .


    kuşandığım ışıksız dil,bakışsız görüş,ah’sız bekleyiş ve dua’lı bir terk ediş
    ne’m kalsın ömründen ömrüme sağanak sağanak
    ayaklarımdaki adımlar sayamayacak kadar kısalmış
    ve yürümelerim adabsız artık yolların secdesinde
    söylesene gülüşüm, bir kez daha dolansan yüzümün çizgilerinde
    neye yarar ki artık!?


    gidişlerim ard’sız kalmış. . .
    ...

    Zeynep Özge Yazıcı ​


     

Sayfayı Paylaş