1. * 5651 Sayılı Kanun'a göre TÜM ÜYELERİMİZ yaptıkları paylaşımlardan sorumludur.
    * Telif hakkına konu olan eserlerin yasal olmayan şekilde paylaşıldığını ve yasal haklarının çiğnendiğini düşünen hak sahiplerinin İLETİŞİM bölümünden bize ulaşmaları durumunda ilgili şikayet incelenip gereği 1 (bir) hafta içinde gereği yapılacaktır.
    E-posta adresimiz

Züleyha Selçuk - Diyaloğumuzdan Kalan Monolog..

Konusu 'Şairlerden' forumundadır ve ...SAKLI CeNNeT__ tarafından 25 Ocak 2012 başlatılmıştır.

  1. ...SAKLI CeNNeT__

    ...SAKLI CeNNeT__ ♥ Pєяναηє Döηєя Aşk ♥

    Katılım:
    6 Temmuz 2011
    Mesajlar:
    16.250
    Beğenileri:
    81
    Ödül Puanları:
    4.980
    Yer:
    ♥ Bєη Hєp Sєηdєyim ♥
    Banka:
    110 ÇTL






    Adam,
    ‘beni boş ver' dedi
    Kadın,
    O zaman her şey biter hiçlenir her şey
    Ve tat vermez hiçbir şey demek istedi
    Ama sustu
    Çünkü kalbi acıyordu
    Anlatmaktan yorgundu
    Uçurmalarımı vuruyor bu ince sizi
    Gözlerimden alma ömrüme hediye olan Mavi rüyamı
    Oluyordu içinin yakarışı!

    Adam kendi yolculuğunda kayboluyordu
    Ve bir şiir lafı açmak istercesine dudaklarıma dökülüyordu
    Ama onlar susuyordu...

    Er geç kopacak şiirlerimin dizginleri
    Ve adını yazacak şah damarının
    Sağır sultan duyacak
    Yakup adını okuyacak satırlarında
    Gözlerine ‘sen' sürülecek
    Yusuf'un gömleğinden önce
    Yezit insafa gelecek hasretinden
    Ve kimse fail olmayacak kimsenin ölümünden
    Tek mevzu sen olacaksın dillere
    Bir sen yazılacaksın gönüllere
    Ömrüm yettikçe seni dizeleyeceğim her şiirimde.

    Sen yalnızlığına yürürken
    Benim kalabalıklarım utanacak seslerimden
    Ağrılarımın hiçbir lügatte ismi bulunmayacak
    Ve bu düşe senden başkası yakışmayacak
    Belki hiçbir acım hiçbir hasretim son bulmayacak
    Ama susmayacağım...

    Şimdi kısa cümleler kuruyorum
    Ve özetinden yaşıyorum hayatı
    Bütün çeşmeleri açık bıraktım
    Kalabalık sesler duymak istiyorum
    Tenimden soymalıyım yalnızlıklarımı
    ...
    Duvarlarıma çarpan sesinden sonra
    Evcil acılar biriktirmeliyim yabani mutluluklarıma
    Uzun uzun bakmalıyım aynalarıma
    Şartlı tahliye olmalıyım yaşamın gün batımlarında
    Herhangi bir sokağın kalabalık kaldırımlarında
    Yalnız yürüyen bir çocuğu tutup
    Alnından öpmeliyim
    Gözlerini sana benzetmeli
    Elleriyle gözlerimi silmeliyim
    Sonra
    Sükûnetine bir ses bırakıp kendi duvarlarıma
    Kendi siluetimi monte etmeliyim
    Ve
    Kimseyi sevmemeliyim!
    Eski bir plakta bir kırkbeşlik çalıp
    Yeni jenerasyon sevenlerden ayırt etmeliyim kendimi
    Sonra kuşanıp geceyi sözlerinin tekrarına başlamalıyım
    Ellerinden hüküm giymiş avuçlarımla
    Şakaklarıma sesini b/ asmalıyım
    Ve uyurken seni unutmalı...

    Sabahıma düşünmek yeni bir sen bırakmalıyım.

    ( Apar topar kendimi topladım. Senden sonra kendime geldiğimde anladım / ben o gün nefesimi sende bırakmışım ! )




    Züleyha Selçuk
     

Sayfayı Paylaş